Aşk insanı aptallaştırıyor mu yoksa akıllandırıyor mu?

İkisini de yapıyor ama önce aptallaştırıp sonra akıllandırıyor diyebilirim. İnsan âşık olduğunda mantığın sesini biraz kıstığı için normalde görmezden gelmeyeceği şeyleri görmezden gelebiliyor, karşı tarafın davranışlarına bahaneler bulabiliyor ve sırf kaybetmemek için kendinden taviz verebiliyor. Sonra işler ters giderse yaşadığı hayal kırıklığı bazı gerçekleri çok net gösteriyor. Kimin gerçekten yanında olduğunu, hangi davranışın sevgi olmadığını, nerede sınır koyması gerektiğini öğreniyorsun. O yüzden aşkın kendisi insanı aptallaştırmıyor aslında; yoğun duygular bazen muhakemeyi geçici olarak geri plana atıyor. Ama yaşadığın şeyden ders çıkarırsan, bir sonraki ilişkinde çok daha seçici ve bilinçli oluyorsun. En tehlikelisi aynı hatayı farklı insanlarla tekrar etmek. En güzeli ise bir ilişkiden çıkarken “Bir daha sevmeyeceğim” demek yerine “Bir daha kendimi kaybetmeden seveceğim” diyebilmek.