Ahımı alan bu dünyada mutlu olur mu sizce?

Yani onu Allah bilir biz bilemeyiz. Yüzü çok da gülebilir, hiç gülmeye de bilir. Kuranda boşanma hakkı bile verilmiş. Kaldı ki sevgili terk edilmesin, edilebilir neden edilmesin. Mutlu değildir ve edebilir, başkasını da tercih edebilir. Kimse tercihlerini bizim duygularımıza göre yapmak zorunda değil sonuçta. İnsan kendini çok önemsiyor ama hiçbir şey anladığı ve bildiği gibi değil. Sana o acıyı veren zaten Allah, onun sana acı çektirmeye gücü yok. Örneğin Hz. İbrahim'e acı çektirmek istediler ama çektiremediler, ateşe attılar ama ateş onun için serinlik oldu, yakamadılar onu. Allah izin vermediği sürece kimse kimseye acı çektiremez. Yani o acıyı sana veren Allah'tır, o değil. Onun öyle bir gücü yok zaten. Allah sana o acıyı veriyorsa da bir nedenden ötürü veriyordur. Bir günahından ötürü olabilir, seni eğitmek için olabilir, bir şey öğretmek için olabilir, sebebini ben bilemem ama acı çektiren Allah'tır. Başka bir konu daha, Allah'ın ne zaman ne yapacağını kimse bilemez, kimse kestiremez, sen dua ettin diye onun ömrü mükemmel olmayacak, sen beddua ettin diye de kötü olmayacak. Kime ne olacağını ne bizim duamız ne de bedduamız belirleyemez. Ha başına bir şey gelebilir ve sen dersin ki ben beddua ettiğim için geldi ama halbuki onun başına gelen şey onun için hayırlıdır ve sen bunu bilmezsin. O adamın kalbini soğutan da Allah yani başkası değil, ne o kalbine sevgiyi kendi koyabilir ne de kendi çıkarabilir. Bütün duyguları Allah yaratır, Allah öldürür. Allah sana merhamet etmezse kimsenin içinde sana karşı o merhamet duygusunu yaratmaz ve herkes sana acımasız olur, Allah sana merhamet ederse o duyguyu diğer insanların kalbine yaratır ve bir bakarsın en kötü düşmanın bile sana iyilik yapar olmuş. Merhamet, iyilik eden de Allah'tır, azap eden de Allah'tır.

... Kendilerine bir iyilik dokunsa “Bu Allah’tan” derler, başlarına bir kötülük gelince de “Bu senden” derler. “Hepsi Allah’tandır” de. Ne oldu bu topluluğa ki bir türlü söyleneni anlayamıyorlar! (Nisa suresi, 78)

Mülkün sahibine bırak, eğer azıcık insanlık varsa bu dünyada ödediğini görürsün. O da yoksa öteki tarafa kalır ki o en kötüsü.
Bu tip insanlar, seni beni kandırdığını sanıp kendini zeki ve uyanık sanıyor. Mizanda ki tartinin sapması olmadığını bilse, yaptığı akılsızlık kafasına dank eder ama işte.
Kimi dünyanın insanı, kimi ahiretin.
Burada bu ayrışıyor zaten, kardeşim sen iyi kalmaya bak. Kimsenin hakkı kimsede kalmaz.