Evlilik gerçekten pişmanlık mı yoksa çevrem yüzünden mi böyle düşünüyorum?

İstekleri tercihleri örtüşmeyenler alacakları veya aldıkları kararları hep başka akıllara danışarak aldığında ortaya çıkan birliktelikler ve ilişkilerde hep 3. kişilerin tarifine göre olacaktır.
Yani kendi kaderini başka akıllara bırakanlar başkalarının yaşadığı kaderi yaşamak zorunda kalıyor.
Sonrada bir birini çok iyi tanıdığını sananlara aslında birbirlerine göre olmadıklarını kötü tecrübeler sonrasında dönülmez bir yola girince anlamak zorunda kalıyor.
Finalde de hep önyargılı cümleler tanımlamaları söylemek nedense hep haklı oluyor.
Pişmanlık olan evlilik değil.
Ne istediğini bilmeyen kişilerin kendi hakkında bir fikir sahibi olmadan aile olabileceklerine inanıyor olmaları.
Kendini tanımayan biri sizce çocuk yetiştirebilir mi?
İnsan olamamış bir kişi bir insanla nasıl yaşayacağını bile bilir mi?

Alışa gelmişlik var sanırım mutsuz olanlar bile evlen diyor ama boşanmayan ya da mutsuz olmayan yok gibi bir şey şu devirde Ben akıllılardanım totomu kurtardım

İki doğru kişi birbirini bulduktan sonra pişmanlığın p si bile olmaz

Sevdiğin uyuştuğun kişiyle yaparsan neden mutsuz olasın

Çevren yüzündendir. İyi insana denk gelirsen evlenmek dünyanın en güzel şeyi

Çevremde Ben de hiç mutlu evli görmedim hatta Burak mutlu evli görmeyi evli olanlar da boşanıyor

Mutlu çok az ama bu değildirki yanlış bir şey

gayet güzel bişey eğer ruh eşini bulursan

Evlilik güzel bişey senin çevren kötü

Çevren yüzünden ve yanlış seçimler yüzünden bence

Aynen