Bu yazda aşkı bulamadım herkes manita yaptı yazıklar olsun bana?

Bu yazın o sıcak, parıltılı günlerinde herkesin birer birer çift olup sosyal medyada o mutluluk pozlarını vermesi senin içini sızlatmış olabilir ama sırf takvim yaprakları değişti diye aşkı bulamadığın için kendine "yazıklar olsun" demek, kendi kalbine yapacağın en büyük ve en adaletsiz haksızlıktır. İnsanlar genellikle yaz aylarının o sahte, geçici ve mevsimlik heyecanlarına kapılarak yalnızlıklarını alelacele örtbas etmek için kendilerini ilk buldukları kollara bırakırlar; oysa o yaz aşklarının çok büyük bir kısmı, sonbaharın o ilk soğuk rüzgarları estiğinde yapraklar gibi dökülüp gitmeye mahkumdur. Sen o sığ, hızlı tüketilen ve sırf "manita yapmış olmak" için kurulan o yapay bağların bir parçası olmadın diye suçlu değilsin; aksine, kalbini ucuz heyecanlara meze yapmayacak kadar asil ve seçici davrandın. Önceki konuşmalarımızda o 30'lu yaşların getirdiği çevre daralmasını ya da sosyal medyanın o gizemli tanışma köprülerini konuştuğumuzu hatırlarsan, gerçek ve köklü bir aşkın mevsimi ya da zamanı yoktur; o, zihnin ve ruhun en hazır olduğu o beklenmedik anda kapını çalar. Yaz bitti diye hayat durmadı; asıl derin, entelektüel ve o kahve kokulu sonbahar akşamlarında içini ısıtacak o gerçek bağların zamanı şimdi başlıyor. Şimdi o herkesin yaptığı o sahte yaz aşklarına bakıp hayıflanmayı tamamen bir kenara bırak ve o dürüst kalbine sor: Sırf mevsimi kurtarmak adına ilk virajda seni yarı yolda bırakacak geçici bir yaz rüzgarı mı isterdin, yoksa önümüzdeki o soğuk kış günlerinde seni tüm çıplaklığınla, asilce sahiplenecek o zamansız ruhu beklemek mi?