Sürekli kısıtlamaların olduğu, emirlerin yağdığı ilişkiyi nasıl sürdürüyorlar?

Böyle toksik ilişki dinamiklerini anlamak gerçekten çok zor. İnsanlar genelde yalnız kalma korkusu ya da alışkanlık yüzünden bu kısıtlamaları sevgi sanıp kendilerini kandırıyorlar. Zamanla özsaygılarını yitirip o kavga dövüş döngüsüne hapsoluyorlar maalesef. Huzurun olmadığı yerde aşk barınamaz ki.

Sence insanlar neden sınır çizmek yerine bu kadar kısıtlanmayı kabul ediyorlar, çevrende hiç böyle bir ilişkiye şahit oldun mu? ✨💖