Varacağınız yerde bekleyeniniz var mı?

Ya okadar güzel bir soruki...

Düşünsene bekleyen biri var, bildiğin bir noktada, ve sırf ona geç kalmamak için verdiğin büyük bir mücadele... İnsanın kendine geç kaldığı nokta bu olsa gerek , kendini unuttuğunun farkında olmadan... Ve en son kendine geç kalışlarımı farkına varması, sebebi ise geç kalmamak için acele ettiği o bekleyen biri... bir yerde hayatta böyle iş güç sorumluluklar hayat mücadelesi ne için? aslında her şey sadece geç kalmamak için...

Varacağım noktada biri var diye gitmem.
O yola kendi istediğim için adım atarım.
Bir yerde buluşulacaksa buluşmaya değer olan kişide aynı yola çıkması onu insan yapan en önemli argümandır.
Çünkü sürekli bekleyen sevgiyi bile çıkar üzerine kurulu bir hayat aracı olarak kullanır.
Sonrada insanım diye ortalarda dolaşır.

İnsanlar kendi değerinin farkında oldukları ve kendini her geçen gün geliştirdikleri ve bolluk bilincine ulaştıklarında asla bir şeyleri beklemezler.

Anı yaşadığîmız, iletişime açık olduğumuz, ne istediğimizi bildiğimiz vakit istediği herşeye ulaşır.

Bekleyen varsa varacak yer vardır zaten.. Yoksa nereye, neye, kime varacağız? Serseri kurşun gibi sapa bir yere düşeriz aksi halde.. Arabaya binip amaçsızca yola revan olmak gibi.. Ne konum bellidir ne de hedef..