Platonik aşk yaşayan birinin derdi bu, bu normal mi bi insan nasıl böyle karşlıksız sever?

Selam kızlar tam 13 yıldır lisede tutulduğum platonik aşkımı unutamıyorum. Her yolu denedim, üni yıllarında itiraf bile ettim (farklı ünilerdeydik) görüştüğü birinin olduğunu söyledi. Yine yıllar geçti, çalışma hayatına başladım tekrar yoklamak istedim, istek attım instadan yazacaktım da ama arkadaşım bekle sen adım attın o yazsın dedi ve yazmadı.. 2 ay takipleştik, çok beklentiye girdiğim, üzüldüğüm için çıkardım takipten, bi ihtimal vardıysa da bitti yani. Zoruma da gitti, insan hiç mi merak etmez kendisini yıllarca seven, unutmayan birini? Terapi bile aldım onu unutmak için. Hiç sevgilim olmadı. Söylemesi ayıp, güzelim, bakımlıyım, işim gücüm düzenim yerinde ama bi bu konuda işim rast gitmiyor. Başkalarıyla da görüşmeyi denedim ama hiç kimseyi merak bile edemiyorum. Bir türlü onu unutamıyorum, kendimi hastalıklı ve aciz görmeye başladım artık ne yapmam lazım lütfen akıl verin…

Benim de bu şekilde karşılıksız sevdiğim biri var. Yani ben onu 7 aydır tanıyorum. Bu kişinin yorumu 13 yıldır bunu yaşadığını söylüyor. Ve bunun yaşadığı hisleri ben de yaşıyorum şu an. Aynısını. Aynı şeyleri ben de yaptım. Mesela atıyorum ekledim, sonra bir şeylere kızdım, çıkardım takipten ama tabii hâlâ atlatamıyorum. Açıldım, düşünüyorum dedi falan. Hani bu platonik batağından insan nasıl kurtulur? Bu kişi 13 yıldır kurtulamadığını söylüyor. Ben de mi böyle olacağım? Çünkü hani benim bu yaşadığım hislerim çok farklı. Diğerleri bana çok komik geliyor. Hani bu en gerçeği ve en hası. Ya ben de böyle olursam diye korkuyorum. Gerçi ben diğerlerini hep unuttum hani. Çünkü insan karşılık alamayınca bir yere kadar seviyor. Unuttum sonra hepsini. Ama bunu unutamayacakmışım gibi geliyor. Ya ben de böyle olursam? Bu yorum normal mi? Bak bu kişi ben değilim bunları yazan. Başkası.