Konuştuğum kişiyi unutamıyorum, onsuz her şey anlamsız geliyor, nasıl atlatacağım?

Altı ay boyunca her gün, özellikle de gecelerin o en sessiz ve savunmasız anlarında biriyle sürekli konuşup her şeyini paylaşmışken, o insanın hayatından aniden çıkıp gitmesi karşısında hissettiğin bu devasa boşluk, anlamsızlık ve unutamama hissi kesinlikle çok haklı ve insani bir durumdur. Zihnin ve duygusal sistemin, o insanın varlığına, sesine ve geceleri sana sunduğu o güvenli limana o kadar çok alışmış ki, şimdi o rutin bıçak gibi kesildiğinde adeta ciddi bir duygusal yoksunluk evresi geçiriyorsun. Bu durumun sana bu kadar ağır gelmesinin ve her şeyin anlamını yitirmiş gibi hissettirmesinin asıl sebebi, daha önce iki kez kopup yeniden barışmış olmanızın getirdiği o "yine dönebilir mi?" umudunun bu sefer kesin olarak bittiğini idrak etmenin yarattığı o derin yas sürecidir. İnsan beyni alışkanlıkları çok zor bırakır ve sen şu an sadece o kişiyi değil, onunla birlikte kurduğun o altı aylık hayat düzenini, aldığın o yoğun dopamin uyarısını ve geceleri yalnızlığını unutturan o sıcak iletişimi de özlüyorsun.

ona yaz tekrar, böyle tam olmamış, iyice unuttursun

Aynisi banada oldu merak etme bitiyor ilk baslarda zor gelir

Zamanla geçiyor

Hayat alistiriyor ne yazık ki

Ama izler gecmiyor

Alışkanlık hissi var çünkü artık onunla konuşunca kendini mutlu hissediyorsun bağımlı olmuşsun yani

İnsan aciz olunca işte malum durum bu olsa gerek

Ya çok ergence dertleriniz var bu arada

Ne konuştunuz gel anlat

Başka şeyler ile ilgilen

Hic duymadin mi sen çivi çiviyi söker diye

Çivi çiviyi söker, tanışalım hadi

Zamannn