Gerçekten bağ kurduğumuz her şeye dokunmalı mıyız?

Bence gerçek bağ, dokunmakla başlamaz. Bazen bir insanın varlığına, bir fikre, bir şehre, hatta bir hatıraya hiç dokunmadan da derinden bağlanabilirsin. Çünkü asıl bağı kuran el değil, gönüldür.

Hayatta öyle insanlar vardır ki elini hiç tutamazsın ama ömrün boyunca kalbinde taşımaya devam edersin. Öyle yerler vardır ki bir daha gidemezsin ama bir kokusu bile seni yıllar öncesine götürür. Demek ki bazı bağlar mesafeyle zayıflamaz; aksine görünmeyen yerde daha da derinleşir.

Bu yüzden ben her sevdiğim şeye dokunmak zorunda olduğuma inanmıyorum. Bazı güzellikler uzaktan da sevilir, bazı insanlar uzaktan da dua edilir, bazı hatıralar ise sadece kalpte yaşatılır.

@MuzipFilozof'un son sözü: Gerçek bağ, tenin değdiği yerde değil; gönlün vazgeçemediği yerde başlar.

teğet geçmeli ya da çekimine kapılıp etrafında dönmeliyiz, imkan varsa bi beşlik de çakabiliriz pek tabii

Ne çıkar yanımda olmasan
Kalbim senden ibaret değil mi
Uzaktan sevmek zor demişsin
Etme sevdam
Görmeden sevmek ibadet değil mi

Cemal Süreya

Olması gereken bu ama maalesef bu olmuyor ya da olmasını istemiyoruz olmuyorda şartlar, imkanlar , olanaklar buna müsade etmiyor maalesef..

Her bağ dokunmayı gerektirmez. Bazı şeylere gerçekten değer veriyorsak, onlara dokunmadan da hayatımızda bir yer verebiliriz.

Fani alemde istediğimiz pek olmaz sonuçta edebi âleme hazırlık yapıyoruz

Dokunma imkanı varsa dokunurum

Dokunmak bagi kuvvetlendirir

Dokundukça kaybederiz

Bazen dokunamazsn ama