Kız arkadaşım beni hiç takmıyor ve çok küçümsüyor?

Kız arkadaşım beni o kadar takmıyor ki sürekli bakım yapmak, makyaj yapmak ve nefret ettiğim (erkekçi / ondan bağımsız hareket edemeyen / ne olduğu belirsiz dostları) arkadaşları ile gezmekle meşgul. Ne zaman mesaj atsam (evdeyken-gece vs.) ya oje sürüyor ya makyaj temizliyor. Bir kez günün nasıl geçti nasılsın ne yapıyorsun demiyor. Onun için her şeyi yaptım aklınıza gelebilecek çoğu şeyi yaptım onun için. Onun için her türlü stresi ve çileyi de çok çektim ama beni o kadar küçümsüyor ki anlatamam. Onun için yaptığım şeyler ona basit ve sıradan geliyor, vefasız. Oysa ben tüm sevdiklerimi ve her şeyimi ona feda ettim. Beni küçümsediğini söyleyince hemen yüzüme vuruyorsun yaptıklarını sen nasıl erkeksin vs. diye manipüle etmeye çalışıyor beni.

Geçmişte çok olaylarımız oldu. Geçmişte bana bazı konularda travmalar bıraktı. Benim kafamda hep bir soru işareti oluyor bazen kendimi tutamıyorum ama yine de özür dilemeyi, gönül almayı biliyorum ama o asla. Beni herkesten soyutladı. Tatile gideceğimi (tek-arkadaşımla) gideceğimi söyleyince sinirleniyor ama kendisi 1 hafta tatillere arkadaşı ile bilmediği şehirlere gitmeyi biliyor. Beni bu çifte standart çok rahatsız ediyor.

Her şeyi geçtim benim gibi edepli saygılı bir insanı da çıldırmayı başardı artık. Artık her kavgada küfürler hakaretler havada uçuyor. Ben ona bağırmaya kıyamadığım zamanlarda beni defalarca insan içinde azarladı bağırdı baş başa da bağırdı azarladı ilk zamanlarımızda. Özürlerini affettim. "Hep ben giderim yoluma" kafasındaydı. İşi ilerlettik bir şekilde çok sevdik ama hiçbir zaman biz olamadık. Belki siniri genetiktir memleketinden ötürü belki burcu öyledir (inanmasam da uyuyor çok) belki bu kadar erkek kardeş ile aynı evde ve en büyük olarak (nasihatsiz ve hiç kontrol edilmeden (?)) büyümüş olması sebeplerden biridir.

Size soruyorum: Erkek hep cefakâr, umursanmayan, her yükü kaldırması gereken, asla yoruldum diyemeyen, her şeyi kolay kabullenen taş kalpli bir varlık mı olmalı?