Sürekli aklında olmak gerçekten sevmek mi, yoksa bahane mi sayılır?

Bir süre konuşup artık dertlere sıra geldiğinde hisleri olduğunu söylemeye başlıyorlar neden? Bunu söyledikten sonra da farklı bir tutuma bürünüyorlar. O sohbet edilesi insandan eser kalmıyor. Bahane olarak da aklımda hep sen varsın diyorlar. Bunun gerçek olduğunu düşünmüyorum açıkçası.

Böyle mi oluyor? Normal mi? Bu kadar basit mi yani?

Sürekli aklında olmak gerçekten sevmek mi, yoksa bahane mi sayılır?
Cevapla