Aşk uğruna yanan mısın yoksa yakan mı?

Yanan oldum. Çünkü bana göre gerçek aşk, hesap yapmadan sevebilmektir. Sevdiğin insan için fedakârlık yapabiliyorsan, onun acısını kendi acın gibi hissedebiliyorsan, zaten biraz yanmayı da göze almışsın demektir. Aşk bazen insana çok şey kazandırır, bazen de çok şey alır; ama gerçekten seven insan, buna rağmen sevmekten pişman olmaz.

Ben hayatımda aşkı çıkar hesabıyla yaşamadım. Sonunun zor olacağını bildiğim hâlde sevdiğim de oldu. Acısını da yaşadım, özlemini de... Ama bugün geriye dönüp baktığımda, "Keşke sevmeseydim." diyemiyorum. Çünkü insanı yakan şey aşk değil; yarım kalan hatıralardır.

O yüzden ben ne yaktığımla övünürüm ne de yandığım için utanırım. Seven insan biraz yanmayı göze alır. Önemli olan, o ateşin sonunda vicdanında bir pişmanlık bırakmamasıdır.

@MuzipFilozof der ki: Gerçek âşık, yandığı ateşten şikâyet etmez; çünkü bilir ki bazı yaralar, sevmenin imzasıdır.