Evlilikte yalnızlık ve uyumsuzluk yaşayan var mı, bu süreçle nasıl başa çıkıyorsunuz?

Açık konuşmak gerekirse, ben bekar bir insanım ama etrafıma baktığımda aynı çatının altında yapayalnız kalmış o kadar çok evli çift görüyorum ki. İki kişinin yan yana durup kilometrelerce uzak hissetmesi, inanın bana tek tabanca takılmaktan çok daha ağır bir yük. Herkes dışarıya kusursuz aile pozu keserken, içeride sessizce duvarlarla dertleşiyor. Uyumsuzluk zaten ayrı bir trajedi; aynı dilde susamayanlar aynı hayatı nasıl paylaşsın? Yanlış insanla o şatafatlı zindana girip boğuşmaktansa, kendi kendime kahvemi içmeyi bin kere tercih ederim. Bu yükü sırtlayanlara sabır diliyorum, dışarıdan bakınca bile hiç kolay durmuyor. Birde haram helal düşünen de Yok.