İlk defa boyle yogun bi ayrilik acisi yasiyorum, ne yapicam?

Daha öncesinde birkaç kere yaşamış olsam da genelde bu kadar yoğun bir ilişki yaşamadığım için (en azından kendi çapımda), bir acı ya da boşluk hissetmedim. 7 aydır biriyle görüşüyorum, normalden uzun süren bir flört sürecimiz oldu. Bazı şeylerden emin değildi vesaire, uzun süre bekledim hazır olmasını ve tekrar resmi olmayı teklif ettiğimde kabul etti. İlk başta iyiydi eğlenceliydi falan klasiktir. Sonra sorunlar yükseldi doğal olarak ki bunu anlıyorum hiçbir ilişki toz pembe değil, konuşarak ve konuşmaya davet ederek çözmeyi denedim, başarısız oldum. Sevgimi gösterdim ama benzer karşılığı ya da en azından çok az bir dönüş almaya başladım, başta daha fazla verdim, geri çekildim, sonra konuştum, nasıl hissettiğimi anlattım ve erkekliğimi sorguladı.

Bir geziye gittim, yurt dışında bir sürelik bir geziye katıldım. Bu gezi sürecinde ise uzaklaşmaya devam etti, hediye aldım, her gün aramayı denedim, en azından konuştum her gün. Çok bir dönüş almadım. Yani aldım ama 3-5 denemede 1 falandı yani. Sonra ülkeye geri döndüm. Buluşmak istedim, kabul etti, gittiğimde aldığım ilk tepki telefona bakıp beni bekletmesiydi. Bunu anlıyorum olabilir ama sonrasında sarılmak ya da öpmek gibi bir davranışı çok da olmadı, sarıldım, öptüm kendim liderlik ederek. Sonra arkadaşını beklerken beni uzaklaştırdı. Arkadaşı geldi, buluşmada genel olarak sessizdim. Normalde de sakin ve sessiz bir kişiliğim var, genelde biri benimle konuşmadıkça çok dahil olmam. Çok az benimle konuşuldu o günde, çok aldırmadım. 4 kişilik ekipte foto çekilme gibi şeyler oldu ama fotoları sadece ben çektim, sonrasında dahil olmaya çalıştım ya da en azından birileri ikimizi çekmeye çalıştı ama çok hoş karşılamadı bunu. Aldığım hediyeleri de "güzelmiş" diyerek geçiştirdi bu arada.

Neyse o gün bitti ve biz sonraki süreç boyunca gitgide uzaklaştık, ben kendimi açıklamama rağmen umursanmadım, sevgi sözcükleri içeren mesajlar azaldı, sonra bitti. Ama yazmadığımda da "neden yazmıyorsun artık bana" gibi şeyler söyledi, günaydın yazmadığımda da üzgün emojiyle aynı şeyi söyledi. Ben de konuşmamız gerektiğini ve ilişkimizde düzeltmemiz gereken şeyler olduğunu söyledim, amacım onun kendi hislerini ve problemlerini paylaşması, benim de kendi hislerimi açıklamamdı. Ancak yanaşmadı. Aksine sinirlendi ve konuyu kapattı. Gün boyu konuşmadık, akşamına ise ayrılmak istediğini, zaten hiçbir şeyden emin olmadığını ve benim acele ettirdiğimi vesaire söyledi. Düzeltebileceğimizi söyledim ama reddetti, ben de saygılı şekilde kendi fikrimi belirtip elveda ettim. Ardından her yerden engelledi.

Gece boyu boşluk içerisinde ve üzülerek geçirdim, yer yer "okay, geçer" desem de ilk defa bu kadar yoğun hissettiğim birinden ayrıldığımı tekrar hatırladığımda daha da kötü oldum. Yenik düşüp engellemeyi unuttuğu bir yer bulup mesaj yazdım, konuşmak istediğimi söyledim ve reddetti. Ben de bittiğine emin oldum. Şu an ayrılığın üzerinden kısa bir süre geçti, iyi de değilim kötü de değilim, enerjim var ama ne yapacağıma dair fikrim yok, müzikle ilgileniyorum, resimle ilgileniyorum ama zevk vermiyorlar. Aklımda sürekli "dönecek mi" gibi sorular var. Psikoloji ile ilgilendiğim için aslında beynimin ne yaptığını da biliyorum, geçeceğini de biliyorum, hep böyle kalmayacak onu da biliyorum ama yine de çok kötü hissediyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum.

Evet :D Ergence olabilir, basit gözüke bilir, ki aslında basit de ama daha önce bu tür bir şey yaşamadım, ne yapacağımı bilmiyorum, biriyle konuşmayı da tercih etmiyorum, kim olduğum bilinmediği için (kullanıcı adım falan hariç) buradan yazmak daha kolay geliyor.