Duygusal bağ olmadan, sınırları net bir yakınlık sağlıklı yürüyebilir mi?

Bunun sana uygun olmamasını ve sevgi, ilgi, sahiplenme istemeni gayet anlaşılır buluyorum. Ama kişisel tercihini bütün kadınların doğasıymış gibi anlatman doğru değil. Bir kadının kendi isteğiyle, kandırılmadan, beklentileri açıkça konuşarak yaşadığı bir yakınlık onu değersizleştirmez. Değersizleştiren şey ilişki türü değil; yalan söylemek, kullanmak, sınırları ihlal etmek ve karşı tarafın duygularını önemsememektir.

Üstelik ‘kendine değer veren kadın bunu kabul etmez’ demek, farklı tercihleri olan kadınların özsaygısını sorgulamak oluyor. Bazı insanlar sevgililik ister, bazıları istemez; ikisi de yetişkinlerin bilinçli tercihi olabilir. Sağlıksız olan FB olması değil, taraflardan birinin gizlice başka bir şey beklemesi veya dürüst davranmamasıdır.

Değer evrenseldir’ deyip ardından ‘herkesin kendi tercihi’ demen zaten konunun evrensel olmadığını gösteriyor. Sen böyle bir ilişkide kendini değersiz hissedebilirsin; bu tamamen anlaşılır. Ama başka bir kadının kendi isteğiyle, kandırılmadan ve sınırlarını bilerek yaptığı tercihi ‘değersizlik’ diye tanımlamak, onun iradesini küçümsemek oluyor.

Bir kadının değeri, hayatında sevgili olup olmamasına ya da hangi ilişki biçimini seçtiğine bağlı değildir. Değersizleştiren şey ilişki türü değil; yalan, baskı, kullanma ve saygısızlıktır. Senin tercihin sevgililik olabilir, başkasınınki olmayabilir. Tercihine saygı duyuyorsan, başkalarının özsaygısı hakkında hüküm vermemen gerekir.

Olabilir tabii… İnsan bazen ‘sadece yakınlık’ diye başlar, sonra sesini, kokusunu, yanında hissettiği hâli özlemeye başlar. Zaten mesele duygular hiç oluşmayacakmış gibi davranmak değil; oluşursa dürüstçe söyleyebilecek kadar olgun olmak. Senin korkun âşık olmak mı, yoksa karşı tarafın aynı şeyi hissetmemesi mi? 🙂

İşte insanı asıl korkutan da âşık olmak değil zaten… kendini açtıktan sonra karşı tarafın hiçbir şey olmamış gibi davranması. Bence yakınlıkta en önemli şey, adı ne olursa olsun, karşındakini değersiz ve yalnız hissettirmemek. Sen galiba bağlanmaktan çok, yanlış kişiye bağlanmaktan korkuyorsun 😥

Ben de zaten sizi kendimle ilgili bir ihtimalin içine yerleştirmedim 😊 Yalnızca yazdığınız cevaptan hareketle, böyle bir durumda insanı asıl korkutabilecek şeyi yorumladım. ‘Evliyim zaten’ diye özellikle belirtmeniz, ortada olmayan kişisel bir imayı varmış gibi cevapladığınızı düşündürdü. Konu medeni hâliniz değil, karşılıksız kalma korkusuydu. Yine de düşüncede aynı noktada buluşmamıza sevindim.

Ben de beni kastettiğinizi düşünmedim. Evliyim zaten demenizi yorumumu kişisel algıladığınız için yapılmış bir açıklama sandım. Demek ki cümlenizi yanlış anlamışım. O halde sorun yok. Aynı noktada buluşuyoruz. İnsanı asıl korkutan bağlanmak değil karşı tarafın umursamaması... 😉👍

Bu kadar emin söylediğine göre ya gerçekten yaşadın ya da yaşayabileceğin birini hiç bulamadın… Sence böyle bir şeyi sürdüren asıl şey sınırlar mı, yoksa iki kişinin birbirine fazlasıyla çekilmesine rağmen nerede duracağını bilmesi mi?