Erkekler hoşlandığı kadından neden kaçar, özellikle iş ortamında bu neden olur?

Duygular sihirli bir değnekle bir anda bitmez zaten, haklısın. Ama erkekler bu durumda mantığı devreye sokup duygularını bastırmayı seçer.
İş ortamındaki o ciddiyet, sorumluluklar ve araya mecburen koyulan o mesafeli profesyonellik zamanla o hislerin küllenmesini sağlar. Yani duygu hemen bitmez ama mantık ağır bastığı için dışarıya yansıtılmaz.

İşte erkek mantığı tam olarak burada devreye giriyor; o riski hiç almamak için reddedilip reddedilmeyeceğini anlamaktan tamamen vazgeçiyor. Yani "Anlamasam da olur, yeter ki iş yerinde bir kriz veya reddedilme stresi yaşamayayım" diye düşünüyor.
Yine de tamamen kaçmak yerine, iş dışı nötr konulardan laf açarak veya sadece göz temasıyla karşı tarafın tavrını tartmaya çalışanlar olur. Ama o yeşil ışığı %100 görmeden net bir adım atmazlar.

İşte iş ortamındaki o "yanlış anlaşılma" korkusu tam olarak buradan besleniyor. Sen utandığın için gözlerini kaçırırsın, o ise bunu "Benden rahatsız oldu, beni istemiyor" diye yorumlayabilir.
Sadece göz teması yetmediği için süreç tıkanıyor zaten. Erkeklerin o çekingenliği kırıp adıma geçmesi için, göz temasının yanına küçük bir tebessüm eklemek veya iş bahanesiyle de olsa havadan sudan konuşup sıcak bir hitapta bulunmak gibi net sinyaller gerekiyor. Yoksa iki taraf da kendi köşesinde "Acaba?" diye beklemeye devam ediyor.

Sıcak bir hitap derken resmiyeti tamamen bozmaktan bahsetmiyorum tabii ki. Yine mesafeyi koruyarak ama düz bir "Günaydın" demek yerine enerjik bir "Günaydın, nasılsın?" demek veya sadece "Muhammed Bey" ya da "Rümeysa Hanım" demek yerine isminin yanına "Yusuf" gibi samimi bir tonlama eklemek ya da "Kolay gelsin, bugün çok yoğun görünüyorsun" gibi durumuna özel küçük bir ilgi göstermek.
Yani dümdüz, robotik bir iş arkadaşı konuşmasından sıyrılıp, onun bir insan olarak orada var olduğunu fark ettiğini hissettiren, ses tonundaki o yumuşak ve samimi vurgudur sıcak hitap. Bu küçük detay bile karşı tarafa "Bana karşı duvarları yok, iletişim kurabilirim" sinyalini net bir şekilde verir.

Mesela dümdüz unvanını söyleyip geçmek yerine, ses tonuna hafif bir tebessüm ekleyerek "X Bey/Hanım, bugün işleriniz çok yoğun galiba, kolay gelsin" diyebilirsin. Ya da sabahları karşılaştığınızda "Nasılsınız?" sorusunu laf olsun diye değil, gerçekten onun cevabını merak ediyormuş gibi net bir göz temasıyla sormak bile çok şeyi değiştirir.
Yani ismiyle hitap edemiyor olsan bile, unvanının arkasındaki o insanı fark ettiğini hissettiren küçük bir ilgi, ses tonundaki yumuşama ve içten bir gülümseme, idareci-personel sınırını hiç ihlal etmeden o "duvarları indirme" sinyalini vermenin en güvenli yoludur.

Yav sen açılmak istiyorsan sor işte

Onda öyle bir istek yoksa sen yapacaksın hanfendi başka bir fikrim yok biçim çekiciliğin yok