Yolu güzel yapan varılacak yer midir?

Yolu güzel kılan, varılacak o nihai menzil midir gerçekten? Yoksa yolun kendisi, içindeki ruhun dengini bulduğu o zarif yolculuk mu?

​İnsan, ömrü boyunca bir yerlere varmaya çalışırken aslında hep bir başkasının gözlerinde kendi duruşunu, kendi vizyonunu arıyor. Mesele diploma değil, statü hiç değil; mesele ruhun o ince perdesinde aynı melodiyi duyabilmek. Eğer yanındaki kişiyle bakışlarınız aynı ufka uzanmıyorsa, varacağınız yerin hiçbir kıymeti kalmıyor. Kendi standartlarından, o eşsiz duruşundan ödün vererek yürüdüğün bir yolda, eninde sonunda kendine yabancılaşıyorsun; çünkü insan, dengi olmayanın yanında kendi ışığını söndürüyor.

​Benim için yolun güzelliği, o yolu kiminle yürüdüğünde gizli. Ancak dünya görüşüyle ruhuma seslenen, o 'davranışsal klaslığı' vicdanında taşıyan, vizyonuyla ufkumu genişleten biriyle o yol, bir mesafeden öteye geçiyor. Gerçek sevgi; birinin elinden tutup, aynı nezaketle, aynı incelikle, varılacak yerin telaşına düşmeden, sadece o anın ve o uyumun tadını çıkarabilmektir. Çünkü gerçek yol arkadaşlığı, gideceğin yeri güzelleştirmekten ziyade, yürüdüğün her adımı bir sanat eserine dönüştürmektir.

#aşkilişkileri