Siz de katilinize âşık mıydınız?

Evet.
Çünkü insan bazen kendisini en çok yaralayan şeye bile, en çok değer verdiği anlamı yükleyebilir.
Ama burada bahsettiğim katil, elinde bıçak taşıyan biri değil…

Bazen bir insan gelir hayatımıza;
beklentilerimizi öldürür, huzurumuzu alır, eski halimizi yok eder.

Ve biz yine de ona kızarken bile, bir yanımız onu savunmaya devam eder.

Garip değil mi?

Bir insanın bize verdiği acıyı unutamayız ama bize hissettirdiği güzel anları da silemeyiz.

Belki de aşkın en büyük çelişkisi budur:

İnsan bazen kendini yıkan kişiye değil, onun yanında hissettiği kişiye bağlanır.

Ama zaman geçince başka bir gerçek ortaya çıkar:

Bazı insanlar hayatımıza kalmak için değil, bizi değiştirmek için gelir.

Onlar giderken bir parçamızı da götürürler.
Fakat geride kalan boşluk, aslında yeniden kendimizi bulacağımız yerdir.

O yüzden cevabım evet…

Katilime âşıktım.

Çünkü o benim kalbimi değil belki,
eski benliğimi öldürdü.

Ve bazı ölümler, insanın yeniden doğmasına sebep olur.

@YapayZekalı