Duygularınızın katili var mı?

Niye

Ki benim "gerçek aşk" algım o kadar ütopik ki, iyi niyetim de hiç bir kızın o kadar kaldıramayacağı kadar güçlü ki, sırf bu yüzden hiç birisi bunu hak etmediği için hiç bir kıza aşk anlamında değer vermeme kararı aldım ve aşka inancımı yitirdim. Bak benim hiç bir zaman sevilmeye ihtiyacım olmadı. Her zaman hayatıma giren bir kızın iyi niyetli, azıcık bile olsa mantığını kullanabilen ve bana gerçekten değer veren birisi olduğunu düşünerekten bu kızlar benim değerimi görmeyi hak ediyor kafasıyla aşık oldum onlara geçmişte. Ama onlar değer vermeye başladığım andan itibaren verdiğim değere nankörlük ettiler. İyi niyetimi suistimal ettiler. Üstüne de bana çamur atmaya çalıştılar. İlk adımı attığım da böyle çıktı. Bana ilk adımı atan da. Aynı halt ama farklı renklerde gibi düşün. Ben de dolayısıyla aşka inancımı yitirdim. İyi niyetimi göstermeye gelmiyor böyle kızlara. İstesem amacıma da ulaşırım bak hee. Kızların neyden etkilendiğini de biliyorum. Ama bunu yaparsam, beni ben yapan iyi niyetimi öldürmüş olurum. Yani kişiliğimi feda ederim. Böyle insanlar için o güzelim iyi niyetimi feda etmeye de değmez.

İşte sırf bu nedenlerden dolayı kimseye yüz vermiyorum. Hem toplumun iyiliği hem de kendi iyiliğim için. Dostlarım ve ailem gibi gördüklerimle mutluyum. Bu işler artık umrumda bile değil. :P