Aşktan anlar mısın?

Ben anlar mıyım bilmem ama piyasada aşk diye yutturulan o şeyi çok iyi görüyorum. Bence bugün insanların "aşk" diye peşinden koştuğu, uğruna dünyaları yaktığı o şeylerin çoğu, asıl aşkın yanından bile geçmiyor. Kusura bakmasın kimse ama etrafta gördüğümüz o büyük tutkular, bitip tükenmeyen diziler, tripler aslında sadece nefsi doyurmaktan, egoyu tatmin etmekten ibaret. İki gün sonra menfaat bitince ya da heves geçince o yere göğe sığdırılamayan aşk da bitiyor, geriye koca bir hiç kalıyor. Gerçek aşk, öyle iki satırlık heveslerin ya da gelip geçici insani duyguların esiri olacak kadar ucuz bir şey değil. Dik durup hakikati konuşmak gerekirse, asıl aşk Allahü Teâlâ’nın takdiri ve rızasıdır. O’nun rızasını gözetmeyen, O’nun çizdiği sınırların ötesinde aranan her duygu eninde sonunda hayal kırıklığıyla bitmeye mahkûmdur. İnsan fani, dünyalık arzular fani; fani olandan baki bir sarhoşluk beklemek zaten baştan kaybetmektir.
Yani demem o ki, kimse modern zaman masalları anlatmasın. Kalbi sadece nefsin oyuncağı yapmak yerine, O’nun rızasına teslim etmek asıl meseledir. Gerisi sadece dünyalık bir oyalanma, geçici bir heves. Benim gözümde hakiki sevda da, asil duruş da ancak O’nun yolunda olur.