Sizce istediğimiz şeyleri ya da kişileri elde etmek mi zor yoksa onları elde tutmak mı zor?

Biraz uzunca olacak umarım sıkılmadan olursunuz.

İstemek, insanın içinde kıpırdayan en eski hareketlerden biri. Bir şeyin peşine düşmek, onu hayal etmek, zihinde büyütmek… Bunlar çoğu zaman zor değildir. Çünkü istemek, insanın yalnızca kendisiyle yaptığı bir konuşmadır. Kimseye hesap vermeden kurulur, kimseye açıklama yapmadan beslenir. İç dünyada büyür, dış dünyaya çıkmadan da var olabilir.

Ama elde etmek… İşte orada gerçek hayat devreye girer. Emek, zaman, sabır, bazen de şans gerekir. İnsan kendini aşmak zorunda kalır. Bir şeyin peşinden giderken, aslında kendinin sınırlarını da öğrenir. O yüzden “elde etmek zor” diyenler haksız sayılmaz.

Fakat asıl mesele burada bitmiyor.

Çünkü elde etmek bir kapıysa, elde tutmak o kapının ardında yaşamayı öğrenmektir. İnsan çoğu zaman şunu fark etmez: Bir şeyi kazanmak, onunla baş etmeye başlamaktır. Sahip olmak, sadece bir başlangıçtır. Asıl sınav, sahip olduklarının sende nasıl bir insan bıraktığıdır.

İnsanlar, istedikleri şeyleri elde edince rahatlayacaklarını sanırlar. Oysa çoğu zaman tam tersi olur. Çünkü artık o şey korunması gereken bir şeye dönüşür. Emek ister, dikkat ister, süreklilik ister. Ve en önemlisi, insanın kendi iç disiplinini ister. Çünkü kaybetme ihtimali, kazanma arzusundan daha ağırdır.

Bir insanı elde etmek de böyledir. Onu kazanmak bir anlık bir çekim, bir anlık bir cesaret olabilir. Ama onu elde tutmak; her gün yeniden seçmek, her gün yeniden anlamak, her gün biraz daha emek vermektir. İnsan burada gerçek yüzünü görür: sabrını, sadakatini, niyetini…

Belki de bu yüzden en zor olan “elde tutmaktır”. Çünkü artık karşında bir hedef değil, bir sorumluluk vardır. Ve sorumluluk, arzudan her zaman daha ağırdır.

Sonuç olarak; istemek kolaydır, elde etmek emek ister, ama elde tutmak insanı gerçekten sınayan yerdir. Çünkü orada artık ne istediğin değil, ne kadarını sürdürebildiğin konuşur.

İnsan doyumsuz bir varlık olduğunu kabul etmese bile bunu hayatın her alanında gösteriyor.
Kendi yediği tabağı bırakıp başkalarına bakmaktan vazgeçemez.
Bir şey elindeyken onunla huzurlu olmak yerine sürekli çatışarak mutluluğu arar.
Gerisini siz söyleyin.

Bence net elde tutmak daha zor. Bir şeyi ya da birini kafaya koydun mu bir süre deli gibi koşturur, dişini sıkar, öyle ya da böyle alırsın onu. Ama asıl mevzu o kazandığın şeyi elinde tutabilmekte. İnsan yapısı gereği elde ettiği şeyin değerini çabuk unutuyor, rehavete kapılıyor. Elde ederken tek bir engelle savaşıyorsun ama elde tutarken her gün kendi sıkılganlığınla ve zamanın yıpratıcılığıyla kapışman gerekiyor.

Karekteriniz iyise gidenide kalanida tutmaya yeterlidir.

Elde etme kısmı kolay tutma kısmı biraz daha meşakkatli

Elde tutmak zor elbette. çaba emek özveri ister.. nerden bulucaksin bunları :))

Kimseyi elde etmek istemiyorum, kimseyle uğraşamam. Herkes kendini bir halt zannediyor, etraf herbokolog dolu hanımefendi