Maddi durumumla dalga geçen, ailesi de beni küçümseyen sevgiliden ayrılmakta haksız mıyım?

Biriyle tanıştım, yazlıkları, bir arabası 4 büyük motorları, işte güzel lüks evi, bir de yazlığı varmış. Ben bunlardan çok zaman sonra haberdar oldum. Ben onu üslubu, saygısından ötürü hoşlanıp konuşmaya devam etmiştim. Mağaza müdürü kendisi, ben de ayakkabı üretiminde çalışıyorum. Bana vakit ayırmıyordu, pek yoğunum ayak yapıyordu, ben de ayrılmak istedim. Asla kötü, saygısız konuşmadım. Bana dedi ki sen anca imalathanelerde çalışırsın, git deri topla, mahallende gez falan. Ben de aynı masaya oturduğu insanların hayat şartlarını, olan olmayan durumlarını koz olarak kullanma, helallik al git, terbiyesizliğe lüzumu yok dedim. Aradan aylar geçti, yazdı, cevap vermedim, sonra tekrar yazdı. Ben de her şeyi söyledim, her şeyimi en başta söyledim, işimi semtimi, ben gizlemişim de öğrenmişsin gibi muamele yaptın. Doğmadan önce elime katalog verip hangi hayatı istersin diye sormadılar. Bu hayat benim tercihim değil ama namussuzluk yaparak kimse üzerinden geçinmedim dedim. Neyse sevgili olduk, sevmeye başladı, duyguları yoğunlaştı, ayrıldım. Biz birbirimize göre değiliz dedim çünkü söylediği sözleri unutmadım, o unuttu sandım. Biz konuşurken görüntülü annesi kamerada göründü, yüzünü eksilterek baktı bana, anlık olarak geri düzeltti ama ağlayacaktım ben o an, geri hemen toparlandım. Bugün böyle ise yarın ne olurduk bilmiyorum. Bitirdim, sarıldım bir kez ama bir şey hissetmiyordum ama o hissediyordu ama artık önemi yok aşağıladığı gün dün gibi aklımda