Ilk askimi 1.5 yildir neden unutamiyorum, o beni hic mi ozlemedi gercekten unuttu mu?

bu hislerin bu kadar yoğun olması aslında çok anlaşılır çünkü ilk aşk dediğin şey sadece bir kişiye duyulan bir şey olmuyor insanın hayatında ilk kez kurduğu bağ ilk kez bu kadar emek verdiği ilk kez bu kadar kendini açtığı bir dönem olduğu için zihinde çok daha derin bir yere kazınıyor bu yüzden üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin tamamen silinmiş gibi hissettirmiyor unutamıyorum hissi çoğu zaman aslında o kişiyi değil o dönemdeki duyguyu o heyecanı o bağlılığı ve o ilk kez hissini kaybetmenin yarattığı boşluğu taşımaktan geliyor senin anlattıklarında da bu çok net görünüyor çünkü sadece bir insanı değil onunla birlikte yaşadığın bütün o çabayı fedakarlığı ve verdiğin değeri de kaybetmiş gibi hissediyorsun o seni özledi mi ya da tamamen unuttu mu kısmı ise insanın en çok takıldığı yer oluyor ama burada gerçek şu ki herkes aynı ilişkiyi aynı yoğunlukta yaşamaz bazı insanlar ilk aşkı çok derin bir iz olarak taşırken bazıları hayatına devam ederken o ilişkiyi daha farklı bir yerde tutar bu onun hiçbir şey hissetmediği anlamına gelmez ama senin yaşadığın yoğunlukla aynı şekilde yaşamadığı anlamına gelebilir şu an başka biriyle birlikte olması ve hayatına devam ediyor gibi görünmesi senin yaşadıklarının değersiz olduğu anlamına gelmez sadece onun hayat akışının farklı bir yere evrildiğini gösterir insanlar bazen geçmişi tamamen silmez ama yeni bir bağ kurduklarında eski duygular farklı bir seviyeye iner bu da senin yaşamadığın ya da hiç olmadığın anlamına gelmez sadece onun yolunun değiştiği anlamına gelir senin içindeki çelişki de çok normal çünkü hem sevgi var hem kırgınlık var hem özlem var hem de öfke var birini gerçekten sevdiğinde onun seni bırakması sadece kayıp hissi değil aynı zamanda değersizlik hissi de yaratabilir ama önemli olan nokta şu ki birinin gitmesi senin değerini azaltmaz şu an en zor kısım onun ne hissettiğini çözmeye çalışmak gibi duruyor ama asıl iyileştiren şey onun ne hissettiği değil senin bu bağdan yavaş yavaş kendini geri çekebilmen çünkü sürekli onu düşünmek ve hayatını takip etmek acıyı canlı tutuyor yaşadığın şey bitmiş bir hikaye değil sadece senin içinde devam eden bir süreç ve bu süreç zamanla azalır ama azalması için zihninin sürekli aynı yere dönmemesi gerekir