Bence erkekler aşık olmaz, aşk kadınlara özgü bir duygu, siz ne düşünüyorsunuz?

Evrimsel açıdan erkeğin çok eşliliğe yatkın olduğu tezini anlıyorum ama insan sadece ilkel biyolojiden ibaret değil. Ben durumun tam tersi olduğunu, asıl kadınların erkekler kadar derin, kalıcı ve hesapsız aşık olamadığını düşünüyorum.

Bunun temel nedeni, kadınların doğasında aşkın yanında her zaman mantığın, güvenlik arayışının ve hayatı devam ettirme içgüdüsünün de aktif olmasıdır. Bir kadın aşık olsa bile eninde sonunda mantığını devreye sokup her şeye rağmen yoluna devam edebilir. Oysa erkek, bir kez gerçekten aşık olduğunda tüm o bahsettiğiniz çok eşlilik dürtüleri ve savunma mekanizmaları sıfırlanır; çok daha hesapsız ve kendini adayan bir şekilde sever.

Şöyle bir çevremize ve gerçek hayata bakalım: Siz hiç aşık olduğu bir erkeği yıllarca unutamayan, hayatına kimseyi almayıp ona ölene kadar aşık kalan bir kadın gördünüz mü? Şahsen ben hiç görmedim. Ama geçmişindeki bir kadına takılıp kalan, yıllarca onun yasını tutan, bir ömrü o duyguya hapsolan hatta deliren erkekler gördüm. Keza tarihte uğruna dağların delindiği, devasa anıtların dikildiği veya en dokunaklı şiirlerin yazıldığı aşkların kahramanlarının hep erkek olması da tesadüf değildir.

Kısacası; erkek belki daha zor aşık olur ama o duyguyu yakaladığında, o duyguyu bir kadının kontrollü doğası gereği asla inemeyeceği kadar derin, yıkıcı ve sarsılmaz bir şekilde yaşar. Benim düşüncem budur.

Çünkü bunu kanıtlayabilecek hiç bir veri yok. Mesela ben aşık oldum daha önce desem tezin direkt olarak çürümüş oluyor. Ya da aşık olan bir kaç erkek gördüğümü ve bildiğimi söylesem.

O zaman şöyle değiştirmek ve genellemek daha mantıklı ve uygun olur; aşık olmayan erkekler de kadınlar da var. Hepsinin canı cehenneme aslkjf