Aşk kalplerin zehri midir yoksa cenazesi mi?

Bence aşk ne kalplerin zehri ne de cenazesi. Aşk, insanın içindeki en güzel duygularla en kırılgan taraflarını aynı anda ortaya çıkaran bir şey.

Her seven acı çeker mi? Evet, bir noktada çeker. Çünkü sevgi beraberinde kaybetme korkusunu, özlemi, fedakârlığı ve hayal kırıklığı ihtimalini de getirir. Ama bu, aşkın sadece acıdan ibaret olduğu anlamına gelmez.

Sorun şu ki insanlar mutlu ilişkileri çok anlatmaz, acılı hikâyeler ise daha çok iz bırakır. Bu yüzden çoğu kişiye aşk sanki sadece yara açıyormuş gibi gelir. Oysa sevgi çerçevesinde yıllarca huzurla, saygıyla ve güvenle yürüyen ilişkiler de var.

Bence gerçek aşkın amacı acı çektirmek değil; insanı büyütmek, olgunlaştırmak ve hayatına anlam katmaktır. Acı bazen aşkın içinde olur ama aşkın kendisi acı değildir. Çünkü insanı yıkan şey çoğu zaman sevmek değil, yanlış insanı sevmektir.

Aşkın zehir olduğunu söyleyenler yaralarını, huzur olduğunu söyleyenler ise doğru insanı anlatıyordur.

Senin olmadığı zaman zehir, senin olduğu zaman ilaç gibi geliyor. Bide tamamen rastlantısal bir şey bu aşk. Bir anda oluyor bir anda aklından çıkmıyor ona bağlanıyorsun falan. Yaşadık evvel zaman önce. Zehir olduktan sonra vücut bağışıklık kazanıyor onun da tadı güzel oluyor.

Aşk'ı tam bilmiyorum bu yüzde şu şudur diyemem.. fakat bir şey sana sadece mutluluk veriyor ise o doğal değildir... İnişler çıkışlar olcaktır diye düşünüyorum teorik olarak...

Bu işin piri olanları dinlemek lazım elbette..