Şu ana kadar kaç sevgiliniz, kaç flörtünüz oldu ve hepsinden aldığınız en büyük ders neydi?

Çabuk bağlanan insan en çabuk terk edendir, kim seni tanımadan aşk naaraları atıyorsa en ufak sorunda çekip gidecektir veya kısa süre kalacaktır. "Benim için şunu yap bende şunu yapacağım" diyene değil, senin için gerçekten bir şey yapmış ve şu anda/geçmişte çabalamış olanı adam yerine koy. Zaten söylememe gerek yoktur diye düşünüyorum ama mantığınızı hiç bırakmayın, özellikle kızlar bu hatayı çok yapıyor. İstersen 6 ay boyunca tanımış ol, her şey mükemmel görünüyor olsun ama yine de içinde ufak bir şüphe bırak ki bir gün seni aldatır veya kötü bir şey yaparsa bunu çabucak fark edebilesin. Maalesef zamani ilişkilerde duygularımızı da sınırlamak zorundayız, ben sadece bu şekilde huzur bulabildim. Bir de evlilik yoluna giderken birlikte geçirdiğiniz güzel zamanlara bakma sadece; ailesine, çevresine, amaçlarına ve ne kadar çabaladığına, zarar edip etmediğine, alışkanlıklarına, geçmişinde ne kadar çok kişi olduğuna ve ne kadar sorunlu/iyi bitmiş ilişkileri olduğuna, kiminle ne yaşamış (tabii çok detaya girmeye gerek yok), öfkelendiğinde ya da kavgalarda nasıl olduğuna, sen hasta ya da çok kötü halde olduğunda nasıl davrandığına, hatta hastalık geçmişine ve sicil kaydına bakmalısın. Bence bunlar sadece evlilik için değil sevgililik için de geçerli olmalı ama bu bazılarına abartı geliyor. Bunlar dışında bir şey daha gördüm, kendisine bakmayan insanın karşısındaki insana da saygısı yoktur. Bakmaktan kastım sadece bakım veya spor değil, ayrıca kişisel gelişimdir. Birinin mesleği iyi diye saygı duymayın, çünkü kendisi iyi insan olmayabilir. Kimseyi de değiştiremezsiniz çünkü bir psikolog ya da anne değilsiniz, olmaya çalışırsanız sonunda nankörlükle karşılaşırsınız. Depresyon gibi çok ciddi olmayan psikolojik bir durumu olsa dahi o kişilere sizin hayatınızda kalıcı olacakmış gibi bakmayın, en ufak psikolojik sorunu olan ne ilişkisini ne de iletişimini sağlıklı şekilde sürdüremiyor.