Hiç olmayanı zorlar mısınız?

Zorlarım sonuna kadar

Bu hayattaki duruşum nettir: Hiç olmayanı zorlamam, zorlamaya da gerek duymam. Çünkü çok iyi bilirim ki Allahü Teâlâ neyi nasip ettiyse, onda gizli ya da açık mutlak bir hayır vardır. Biz bazen kapıları yumruklarız, İlla bu olacak diye diretiriz ama nasipte yoksa, o kapının arkası zaten bize yaramayacaktır.
İç sesim bana her zaman dik durmayı ve asaletini korumayı fısıldar. Olmuyorsa, Vardır Mevla’nın bir bildiği derim. Zorlayarak elde edilen şeylerin ne tadı olur ne de hayrı. Yani kısacası; zorla güzellik olmaz, nasiple kavga edilmez. Dönüp arkama bile bakmam, yoluma bakar geçerim.

Son karar merceği veya sonucu belirleyecek kişi ben isem sonuna kadar zorlar ve yaparım.
Ancak bu durumu iki yaşamam gerekirse nefesim yettiği kadar çaba harcarım ve bir yerde bırakırım.
Çünkü her insan yaptığı gibi benimde kendimi düşünüp , kendime olan saygımı kendime hatırlatmak zorundayım.

Hiç olmayanı asla zorlamam. Bir gece arkadaşımı zorla arabaya bindirdim. O gece kaza yaptık. Araç pert oldu. zor kurtulduk. 29. ekim.1975 o günden sonra hiç kimseyi hiç bir şey için zorlamadım.

Olmayana emin olacağım noktaya kadar zorlarım