Yıllar sonra ortaya çıkan platonik aşk gerçek midir, böyle birine güvenip ilişkiye başlamalı mıyım?

Ya benim ta lisedeyken ilk başladığım zamanlarda platonikim varmış, çocuğu hiç fark etmemiştim. Daha sonra bir arkadaşıyla çıkmıştım ve o ara onu tanımıştım ama bir samimiyetim bile olmamıştı. Aradan yıllar geçti, mezun olduk, her şey geldi geçti, o çocuk hâlen bana aşırı âşıkmış. En son cesaretini toplayıp istek atmış, konuşmaya başladık. Çok samimi ve çok içten birisi, aynı kafadayız ve sürekli olarak ben onu görmesem, tanımasam bile daima benim olduğum yerlerdeymiş. Neredeyim, ne yaptım, kimleyim, her şeyi biliyormuş Joe Goldberg misali. Çok ısındım, ilk buluşmada sabaha kadar da mesajlaştık. Bana, ben onu istemesem, arkadaş olarak görsem bile yanımda olmak, hep beni korumak ve yardım etmek, hep yanımda bulunmak istediğini söyledi. Kafam çok karıştı aniden, sizce?