Kendini özel hissettiren adam mı, yoksa güven veren adam mı?

Herkes ilk refleksle güven diyecektir; çünkü güven, sığınılacak bir limandır. Ama insan psikolojisi kelimelerle örtülemeyecek kadar karmaşık. Kendini özel hissetmek bir illüzyon, güvenmek ise bir teslimiyettir. Asıl soru şu bizi o adamın yanında tutan şey gerçekten hissettiğimiz güven mi, yoksa sadece özel biri* olduğumuza inanma arzumuz mu? Bana göre ikisi de eksik. Bir kadına dünyada tekmiş gibi hissettirip ertesi gün yabancılaşan adamın hissettirdiği özellik* de, içinde hiçbir tutku barındırmayan tekdüze bir güven* de ruhu doyurmaz. Bir adamın güven vermesi zaten onun karakteridir, sana lütfu değil. Ama o güvenin içinde seni sadece herhangi biri* gibi değil, kendi dünyasının merkezinde görüyorsa, işte o zaman ikilem ortadan kalkar.. 🤷🏻‍♀️

Yani güven vermeyen biriden kastın mesela bu gün bana iyi davranıyo ama cebinde bıcak taşıyor ve o bıçak bana göz kırpıyor gibimi bir güven vermeme eğer böyleyse güven versin bi zahmet zaten ben kendimi özel hissetmezsem ilişkide ayrılırım yani cevabı bilemedim biraz ürktüm güven önemlidir çünkü

Benim için önemli olan, bir başkasının beni ne kadar özel kıldığı değil; yanındayken ne kadar kendim olabildiğimdir. Bu da ancak güvenle mümkündür. Güven veren bir adam, aslında bana kendimi zaten özel hissettiren kişidir.