Birinden gerçekten nefret etseniz onu kurtarır mısınız yoksa ölüme mi terk edersiniz?

Ben birinden ne kadar nefret edersem edeyim, karşımdaki insan en büyük düşmanım bile olsa onu asla ölüme terk edemem. Şöyle söyleyeyim, benim hayata, insana ve vicdana bakışım inancımla şekilleniyor. Ben Allahu Teâlâ'ya inanan, Elhamdülillah Müslüman biriyim. Bizim inancımızda bir canı kurtarmak, bütün insanlığı kurtarmak gibidir. Nefret gelip geçici bir duygudur, insan olmanın getirdiği bir zayıflıktır ama bir insanın yaşam hakkı her şeyin üzerindedir.
Bugün varız, yarın yokuz. Ben de bir gün öleceğim ve nihayetinde hepimiz için bir ahiret hayatı var. Bu dünyada yaptığımız her şeyin, verdiğimiz her kararın bir hesabı, bir mizanı olacak. Birini nefretim yüzünden ölüme terk edersem, bunun hesabını ahirette nasıl veririm, o vicdan azabıyla huzura nasıl çıkarım? O yüzden benim gözümde ne olursa olsun hiçbir insan ölüme terk edilmeyi hak etmez. Kişisel meseleler, kırgınlıklar veya öfkeler bir canın yok olup gitmesine seyirci kalmaya bahane olamaz. Kısacası, ben ne pahasına olursa olsun o eli uzatır ve o insanı kurtarırım; gerisini de her şeyin mutlak hakimi olan Allah’a bırakırım.