Dertlerimi anlatacağım kimse yok?

Yazacaklarımı belki uzun bulabilirsiniz ama anlatacak kimsem olmayınca buraya içimi dökmek istedim. Bu hesabımı 2 yıl aradan sonra bulup açtım. Eski sevgilimle 2 yıllık bir ilişkimiz vardı. Dışarıdan bakan ve "bu çocukla olmaz" diye bas bas bağıran insanları zamanında dinlemedim. Kendisinde her türlü olumsuz özellik vardı ama beni sevdiğini hissediyordum. 2 yıl boyunca hep ayrılıp barıştık, kendime bir türlü laf anlatamıyordum. Başlarda beni pek önemsemezdi, ilişki "olursa olur olmazsa olmaz" kafasındaydı. Sonlara doğru beni çok fazla önemsemeye başladı. Ancak takıntılı bir boyuta ulaştığını fark ettiğimde artık iş işten geçmişti. En sonunda ayrılma kararı aldım ve 3 hafta önce ayrıldık. Buna rağmen hâlâ ona ait olduğumu düşünüyordu. Aklınıza gelecek her konuda beni kısıtlardı ama ben bir şekilde idare edebileceğimi zannettim, başaramadım. Onun için "asla yapmam" dediğim her şeyi yaptım ve onun yüzünden çok büyük psikolojik sorunlar yaşadım. Son ayrılığımızda ciddi olduğumu anlayınca beni her yerden rahatsız etmeye başladı. En hassas olduğum noktadan vurarak beni tehdit etti. Babamı aradı ve özel hayatımıza dair asılsız, beni ailemle karşı karşıya getirecek iddialarda bulundu. Babamın sevgilim olduğunu duyması, hele ki böyle bir ithamla karşılaşması durumunda can güvenliğimin tehlikeye gireceğini çok iyi bildiği için bunu kasten yaptı. O sırada babam dışarıdaydı ve öfkeden delirdi. Ben telefonda ağlayarak "Ne olur yapma, iftira attım de, yalan olduğunu söyle" diye yalvardım. Ama bana akla hayale sığmayacak hakaretler ve küfürler etti. "Baban bir şey yapmazsa gelip seni ben bitireceğim" diyerek tehditlerini sürdürdü. Tepki gösterip telefonu suratına kapattım. Babam eve geldiğinde adeta kıyamet koptu. Yaka paça beni hastaneye kontrole götürdüler. Eğer bu iddialar doğru çıksaydı bana zarar vereceğini söyledi. Kontrolde iddia ettiği gibi bir durum çıkmadı. Ardından karakola gidip kendisinden şikayetçi olduk. Tüm bu süreçte babam bana ağır ithamlarda bulundu ve hakaretler etti