Erkekler kadınlara sürekli ilgi gösterip şımartmaktan gerçekten yorulmuyor mu?

Yapılmadığı zamanda söylenenler ortada.
Memnun olma acaba kaç insanın aklında ve kalbimde oluşabilen bir şey.
Gerçekten merak ettiklerim arasında.
Bir kesim var çok ilgi gösteriyorsun diyor uzaklaşıyor , bir kesim ilgisizsin diyor yine gidiyor ama bu iki kesimde birbiri için hiç bir olumsuz bir şey söylemiyor.
Bakın bu yaptığınız yanlış diyemiyor.
Sevgini gösteriyorsun ciddi ol deniyor , yapmıyorsun sen beni sevmiyorsun deniliyor.
Eşim olan kişi beni yönetsin diyen bir kesim var taki her şeyine müdahale kadar bundan rahatsız olmamışken benim hayatıma karışamazsın demeye başlıyor.(Bu durumun gelişmesi mucize mi, birine hayatını emanet edersen giyinmese karışacak , yemenede karışacak , konuşmanada karışacak , gittiğin yerlerede. Ne olmasını bekliyoruz ki.)
Şimdi bu söylenenlerden hangisini doğru sizce?
Duruma göre renk değiştirmek mi samimi olmak , yoksa doğruları konuşmaya cesareti olanın bunu itiraf edebilmesi mi?
Kadın istemek konusunda her zaman haklı ama bu istediğini yaşadığında da kabul etmeme hakkı da saklı.
Bence öncelikle insanlar erkek kadın fark etmeksizin gerçek isteklerini dile getirme konusunda karar verebilme yetisine sahip olmaları gerektiğini fark etmek zorunda olduklarını düşünüyorum.
Biri çıkıyor herhangi bir mecrada ben şöyle şöyle olsun ama birazda olmasın istiyorum diyor.
Güçlü kişilik , karaktere bak nidaları alkış kıyamet.
Siz söyleyin.
Nasıl olacak.
Kötüye kötü demedikten sonra bir insanın iyiyi istediğini veya o kişinin iyi olmasına nasıl inanabiliriz?


Not: Tek bir ricam var. (Mümkünse) , yanıt vermek isterseniz. Bundan önce bir çok defa yapıldığı gibi konu içinden bir kelimeyi cımbızlayıp onun üzerinden cevap vererek yanıtlamamanız.
Eğer o niyetle bir cevap verecekseniz beni engelleyebilirsiniz.
Hiç rahatsız olmam.