Hep ben mi üzülüyorum: bundan sonra kimseyle konuşmamakta haklı mıyım?

İki gün önce internetten biriyle konuştum sevgili olduk, sürekli beni arayıp ilgileniyordu, sonra da annem aradı deyip kapattı telefonu. Annem bana memleketten birini buldu, konuşmayalım dedi biz. Ben de bundan sonra bir tane erkekle konuşmayacağım kendime söz veriyorum, üzülen taraf hep ben oluyorum, bıktım valla. Elime mesleğimi almaya uğraşacağım, memurluk sınavlarım var zaten. Hep üzülen, kırılan taraf ben oluyorum, bıktım bu durumdan gerçekten.