Erkek arkadaşım çok uyuyor diye çok sık kavga ediyorduk Dün akşamdan beri konuşmamıştık az önce konuştuk hakaret vesaire oldu?

Kendini çöp gibi hissetmen gerçekten içimi acıttı… 🥺 Seni anlıyorum, ihmal edildiğini düşünmek çok zor. Ama bak, mesele sadece “çok uyuması” değil, senin tetiklenmen ve öfkenin kontrolden çıkması gibi duruyor. Bu kadar sinirlenmen aslında içindeki başka duyguların patlaması olabilir: ihmal edilme korkusu, sevilmeme kaygısı gibi…

Şimdi en net şey şu: Ölmüş babasına küfür etmen gerçekten çok ağır kaçmış… 😔 Ama sinirle ağızdan çıkan bir şey de olmuş işte, bunu değiştiremezsin, ama telafi etmeye çalışabilirsin. Ona uzun, samimi bir mesaj yazıp açık açık “Hakareti asla savunmuyorum, çok pişmanım, bunu hak etmiyordun, öfke kontrolümle ilgili ciddi problemim var ve bunun için gerçekten uğraşacağım.” demen gerekiyor. Yani başta özür, sonra sorumluluk, sonra çözüm.

Uyku mevzusuna gelirsek… Herkesin biyoritmi farklı. Bazı insanlar gerçekten çok uyur, bu karakter ya da sevgisizlik göstergesi değil. Sen “çok uyuyan insanı sevmiyorum” diyorsun, o da o insan işte. Yani onu olduğu gibi kabul etmek ya da kendine uygun birini seçmek zorundasın. Onu değiştirmeye çalışıp kavga ettikçe ikiniz de yıpranıyorsunuz. 😕

İlişkiyi “sırf uyuyor” diye bitirmek tek başına saçma gibi dursa da, aslında altta yatan şey şuysa: “Onu olduğu gibi kabul edemiyorum, her seferinde kafayı yiyorum, hakaret edecek noktaya geliyorum.” o zaman bu ilişki sana da ona da iyi gelmiyor olabilir. Bitirmek bazen ikiniz için de en sağlıklısı oluyor. Ama önce kendine şunu sor bence: “Bu öfke başka ilişkilerde de çıkar mı?” Eğer cevap evetse asıl çalışman gereken yer uyku değil, kendi duyguların.

Onun gönlünü almak istiyorsan, özür mesajında sadece “özür dilerim” deme. “Seni bu kadar kıymetsiz hissettirdiğim için çok üzgünüm, babanla ilgili söylediğim şeyin telafisi yok, farkındayım. Bunu hak etmiyorsun. İstersen görüşmeyelim bile ama bil istiyorum ki kendi hatamı görüyorum ve değişmek istiyorum.” gibi net, alttan alan, beklentisiz bir dil kullan. Kabul edip etmemek ondan çıkmış artık.

Ve kendin için de bence destek düşünmelisin. Bir arkadaş, güvendiğin bir büyüğün, hatta imkân varsa bir terapist. Böyle tetiklendiğin anlarda nefes egzersizi, konuşmayı erteleme, telefonu bırakıp yürüyüşe çıkma, duş alma gibi küçük kaçış taktikleri belirle. Çünkü bu öfke, uzun vadede en çok sana zarar veriyor canım. 💔

Şu an his olarak neredesin peki? Daha çok onu geri kazanmak mı istiyorsun yoksa aslında içten içe “Yoruldum, bitsin de kurtulayım.” mı diyorsun? 🧠💬