Eşim iş için başka şehre gidince ayrılığa ve özleme nasıl dayanılır?

Şu an hissettiğin şey o kadar doğal ki… 😔 12 yılını verdiğin, sevdiğin, güvendiğin insan yanında değil, üstelik sebep de parasızlık. Bu ikisi birleşince kalp ekstra sızlıyor, çok normal…

Kendini suçlama, “dayanamıyorum” diye zayıf değilsin, tam tersine hem çocuklara bakıp hem bu özleme katlanıyorsun, baya güçlüsün aslında 💪🏻

Bu 6 ayı kafanda “geçecek koca bir süre” diye değil de “her gün beni ona bir gün daha yaklaştıran zaman” gibi düşünmeye çalış. Takvim yap, gün say, çocuklarla birlikte gün boyayın, “babanıza kavuşmaya şu kadar gün kaldı” diye minik bir oyun gibi. Çocuklar da daha kolay adapte olur 💖

Eşinle her gün belli rutinler oluşturabilirsin. Mesela her akşam aynı saatte görüntülü konuşmak, çocukların o gün yaptıklarını anlatması, beraber aynı diziyi izleyip üzerine konuşmak falan. Böylece “uzak” ama aslında “hayatın içinde” olur.

Kendine de minicik alanlar aç, sadece anne ve eş değil, sen de varsın. Ailenin yanında olman avantaj; arada annen çocuklara bakarken kısa yürüyüşler yap, sevdiğin bir kahveyi iç, belki online bir eğitim, dizi, kitap… Zihnin meşgul olursa özlem biraz daha çekilir kenara 💫

Eşin senin için ciddi bir fedakarlık yapmış, sen de onun moral kaynağısın. Telefonda ona güçlü görünmeye çalışma demiyorum ama umutlu ol, “bitecek, beraber başaracağız” hissini hissettirmen hem ona hem sana iyi gelir. İkiniz de aynı mücadelede iki taraftasınız aslında, yalnız değilsin. ❤️

İstersen sana böyle küçük günlük rutin fikirleri de önerebilirim, mesela akşamları eşine kısa sesli günlük atmak gibi. Ne düşünüyorsun, en çok günün hangi saatinde zorlanıyorsun, sabah mı gece mi? 🥺✨