Sevgili yapmak neden böyle zor?

Anlatıyorum dinleyin :D Cidden yazacağım, hatta belki bence bile açarım.

Kimse, kimse gerçekten ne istediğini bilmiyor. İnsanlar hayatın akışını paraya, zevklere ve dalgalanmalara bağlamış. Sosyal medyasını kim dolduracaksa, onu daha çok kim 'doyuracaksa' ona gidiyor. Erkekler kendilerine asla yüz vermeyecek, ego patlaması yaşayan kızların önüne halı oluyor, kadınlar da iki gram heyecan uğruna itin köpeğin ardından saçını süpürge ediyor. Herkes 'en iyisini' istiyor ama kimse en iyisine ulaşmak için 'iyi biri' olmak gerektiğinin farkında varmıyor. Aşk mı istiyorlar? Para mı istiyorlar? İyi bir hayat mı istiyorlar? Ya da belki sadece eli yüzü düzgün biri? Pardon, sanırım popstar demeliydim. İnce belli kızlar, kat yığını erkekler. Sonra kız 35 iq erkek de kas kafa çıkınca oturup ağlıyorlar! Yok öyle yağma, hepsi olur mu bir arada? Kimde bunların hepsi aynı anda var ki? Olanın eksiği yok mu?

Bir süredir insanlarla içli dışlıyım. Son 200 seansımdan 190 tanesinde çiftlerin hali çoook vahimdi. Ya ayrılmışlardı, ya da kavga etmekten ciğerleri solmuştu. Artık öyle bir haldeyiz ki korkuyoruz birbirimizden. Bir kahve daveti yalan oldu reddedilme korkusu yüzünden! Ne olacaktı ki? Hayır deseydi de bitseydi! Kim takar kimin sevgilisi daha güzel ya da daha yakışıklı! Umursanmamalıydı! Arkadaşının, sevgilini çalabileceği korkusuyla yaşanmamalıydı! Ama öyle bir durumdayız ki seveni dikiyor, dikeni seviyoruz. Bir aksiyondur peşinde koşuyoruz. Çünkü peşinde koşmayı, koşturmayı seviyoruz. Halbuki zor mu, nazik iki insan karşılıklı, korkmadan tanışsa da konuşsa kaynaşsa. Eve gitmek yerine sahilde iki kahve içse? Parayı çarçur etmek yerine gidip sağlam bir gelecek inşa etse! Zor arkadaş, çünkü herkes kendini kral kraliçe sanıyor. Halbuki yoktur hilkat garibelerinden farkı, yüzü güzel olsa yerde kalır aklı :)

En güzeli, iki zor insanın karşılaşması, birbirine zaman tanıyıp çözmeye çalışması. Puzzle gibi, her anı zaten ayrı heyecanlı olmaz mı böyle? Sayacaksın, söveceksin ama geri geleceksin. Saygı duyacaksın, saygı duyulacaksın, sevecek ve sevileceksin. O senin ilk önceliğin olacak, sen onun kıymetlisi olacaksın. Bunu yapmak zor değil :) Sevmek düşündüğümüz kadar zor değil çünkü. Önce saygı gelir, sonra gerisi şekillenir.

zor değil
insanların öncelikleri bu durumu zorlaştırıyor
bir erkek sırf yakışıklı diye ona aşık oluyorsunuz ama karakteri umurunuzda değil
elbette dış görünümde önemlidir ama karaketrini öğrenince ondan vazgeçmiyorsunuz yani bile bile kendinizi ateşe atıyorsunuz
böylelikle aşkı gerçek manada yaşayamıyorsunuz

gidipte çirkin sev elbette diyemem
demek istediğim bir insan kötüyse karaktersizse ondan vazgeçin