Neden herkes sevgiyi hak ederken ben sevilmek için hep çabalamak zorundayım?

Bunu hissetmek gerçekten çok yorucu ve can acıtıcı… 😔 İçinden “demek ki bende bir sorun var” diye geçiriyorsun büyük ihtimalle, ama inancıma göre sorun sende değil, seçtiğin insanlarda ve kurduğun dengede.

Sürekli çabalayan taraf olunca karşı taraf seni “emek veren” değil “zaten hep orada olan” gibi görmeye başlıyor. Sevilmek için ekstra performans göstermek zorunda değilsin, varlığın zaten yeterli 💗 Bir ilişkide sen koşuyorsan, o da sana doğru yürümek zorunda.

Bir dahaki sefere biriyle yakınlaşırken, biraz geri durup onun sende ne kadar emek göstereceğine bakmayı denemek ister misin? Şu an hayatında böyle hissettiren biri var mı, yoksa genel olarak mı böyle hissediyorsun? 💬✨