Geçmişte sempati duyduklarımızdan tiksinmek?

Geçmişte büyükçe sevdiğiniz, hoşlandığınız ya da aşk beslediğiniz, asla soğuyamayacağınızı düşündüğünüz kişide günün birinde bir anda buz gibi olup ardından tiksinme hissini yaşadınız mı, sanki gözünüze perde inmiş ve kalkmış, ben bunu mu sevdim diyorsunuz. Cidden o insana ve sevgiye dair tüm bakış açınız 90 dereceden değişiyor ve o insanın karakterini görüp ben bunu nasıl böyle düşünmüşüm diyorsunuz, sizce bu insanları neden böyle görüyoruz, bence çevrede fazla alternatif olmadığı için elimizdekilerin en iyisini seçip gerçekte en iyisi buymuş gibi düşünüyoruz ve aslında tam da bunlar vasat çıkıyor çünkü tamamen bir ilişkim olsun ihtiyacından yola çıkarak başlıyoruz ve bu yüzden de kriterlerimiz çok düşük ya da kısıtlı alanlarda oluyor (ya sadece dış görünüş, ya da popülerite ve o an havalı olması gibi) ve o yaşlarda kendimizi bile tanımadığımız için ihtiyaçlarımızı da bilemiyoruz ve seçim yapıyoruz, karşının hataları olunca bunları halının altına koyup ona kendi içimizde istediğimiz karakteri yerleştirip çözmeye çalışıyoruz ama günün sonunda artık görüyoruz, ama maalesef bu deneyimler pahalıya mal oluyor, ama bundan sonrasında her deneyimden sonra kriterin yükseliyor, yükseldikçe daha da yükseliyor ve bu sefer o kriterin aşağısı ilgini bile çekmiyor (bu kriter karşı hakkında illa iyi özellikler olmak zorunda değil ama seviye olarak cidden daha yüksek kritere çıkıyorsun) hatta artık dış görünüş ve popülerite gibi yüzeysel şeyler ilgini bile çekmiyor, önce derinlik arıyorsun, yoksa dışı sadece resim gibi geliyor artık bildiğin için, ama sonuç olarak bu geçmişin tiksintisini içinde de taşıyorsun illaki, ama şunu anlıyorsun, herkesten bana bir ben kaldı