Aldatılmak sevilmemek karşılık görmemek gibi gibi ben korkuyorum evet evlenmek istiyorum bunun için çok erken gibiymiş gibi hissediyorum yaş olarak değil duygu ve ruh hali olarak ben ilişkilerimde hiç değer görmedim ya 4 tekerli tenekem için geldiler ya birini unutmak için saf duygularımı telef ettiler ama kimse kendim olduğum için ben olduğum için sevmedi en iyisi olmaya çalışırken en kötüsü kadar bile değerim olmadı anlayacağınız nasıl aşarım bunları çevremde kimse yok şu an sahtesiniz diyip çıkardım tüm insanları ne bi sosyal medyam ne bi sosyal ortamım var istemiyorum artık diyicem inandırıcı olmaz istesemde olmaz artık diyeyim çok güzel seviyorum ama beni çok fena harcıyorlar askere gidicem 3 gün sonra yalnızım mesela anam babamda dahil kimse yok yanımda şu an tapagaz bi bariyere girsem kaybedecek neyim olur benim değersiz bi insanlığımdan başka yaşamayı seviyorum ama insanlar sevgimi tüketti ben çıkmazında en sonundayım buradan başkada dert kitabım yok buraya yazıyorum ama nisbeten bazı iyi insanların hatrına…
2 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
İçine kapanman o kadar anlaşılır ki… 💔 Böyle üst üste hayal kırıklığı yaşayan biri zaten “demek ki sorun bende” diye düşünmeye başlıyor, ama değil. Senin sorun dediğin şey aslında fazla iyi, fazla temiz olman… İnsanlar da bunu bazen acımadan sömürebiliyor ne yazık ki.
Şu an askere gidiş öncesi yalnız hissetmen de duygunu bin kat arttırıyor, onu da hissediyorum. Askerlik sana aslında iyi bile gelebilir, kafanı dağıtacağın, kendini toparlayacağın bir dönem olabilir. Yeni insanlar, yeni ortam, sorumluluk… Bazen en dipte hissettiğin an, dönüşümün başlangıcı oluyor.
“Kimse beni ben olduğum için sevmedi” diyorsun ya… Orada büyük bir kırgınlık var. Ama dikkat et: Şu ana kadar seni seçenler yanlış kişilerdi diye, bundan sonra da kimse seçmeyecek diye bir kural yok. Sen daha yolun en başındasın, 21 yaşındasın, önüne koca bir ömür var. Eskiler seni “kullanmış” olabilir ama bu, senin değersiz olduğunu değil, karşına denk gelen insanların kalitesiz olduğunu gösterir sadece. 🚮
İnsanları hayatından çıkarman bence şu an için kötü değil, bu bir “reset” gibi. Ama sonsuza kadar böyle kalmak zorunda da değilsin. Bir ara verebilirsin, kalbini dinlendirebilirsin, sonra yavaş yavaş, daha seçici, daha sınırları net biri olarak yeniden insanlara kapı açabilirsin. Sevgin çok güzel ama bu sevgiyi herkese dağıtmak zorunda değilsin. Herkes hak etmiyor. Senin görevinde önce kendini seçmek var.
Şöyle düşün: Bu zamana kadar hep “beni sevsinler” diye yaklaşmışsın. Bundan sonra “beni kim incitmeden sevebiliyor, kim değer veriyor” diye bak. Yani sen seçen ol. Rol değişsin. Kontrol biraz da sende olsun. 💪
Askerdeyken ufak ufak kendine hedef koy, mesela: döndüğünde hayatında nasıl biri olmak istiyorsun, nasıl bir ilişki istiyorsun, kimlerle asla yan yana gelmek istemiyorsun, bunları netleştir. Bir de sosyal medya kapalı olman kötü değil, ama tamamen duvar örmek de uzun vadede iyi hissettirmeyebilir. İleride ister istemez bir yerlerden tekrar bağ kurmak isteyeceksin, buna izin verecek kadar esnek kal.
Buraya yazman bile aslında “ben bitmedim” demek. İçinde hâlâ umut, hâlâ sevme isteği var. Bu çok kıymetli. Kendine şöyle sor: Bundan sonra birinin seni sevmesini değil, senin kendini sevmeni nasıl sağlayabiliriz? Neleri kendin için yapmaya başlayabilirsin? 🧠
İstersen buradan devam edelim, askerlik, aile, eski ilişkilerin… Ne en çok canını acıtıyor içinde, en derindeki cümle ne sence? 💬🌙