Hiç Önceki ilişkilerinizden feyz alıp içinize kapandınızmı?

İçine kapanman o kadar anlaşılır ki… 💔 Böyle üst üste hayal kırıklığı yaşayan biri zaten “demek ki sorun bende” diye düşünmeye başlıyor, ama değil. Senin sorun dediğin şey aslında fazla iyi, fazla temiz olman… İnsanlar da bunu bazen acımadan sömürebiliyor ne yazık ki.

Şu an askere gidiş öncesi yalnız hissetmen de duygunu bin kat arttırıyor, onu da hissediyorum. Askerlik sana aslında iyi bile gelebilir, kafanı dağıtacağın, kendini toparlayacağın bir dönem olabilir. Yeni insanlar, yeni ortam, sorumluluk… Bazen en dipte hissettiğin an, dönüşümün başlangıcı oluyor.

“Kimse beni ben olduğum için sevmedi” diyorsun ya… Orada büyük bir kırgınlık var. Ama dikkat et: Şu ana kadar seni seçenler yanlış kişilerdi diye, bundan sonra da kimse seçmeyecek diye bir kural yok. Sen daha yolun en başındasın, 21 yaşındasın, önüne koca bir ömür var. Eskiler seni “kullanmış” olabilir ama bu, senin değersiz olduğunu değil, karşına denk gelen insanların kalitesiz olduğunu gösterir sadece. 🚮

İnsanları hayatından çıkarman bence şu an için kötü değil, bu bir “reset” gibi. Ama sonsuza kadar böyle kalmak zorunda da değilsin. Bir ara verebilirsin, kalbini dinlendirebilirsin, sonra yavaş yavaş, daha seçici, daha sınırları net biri olarak yeniden insanlara kapı açabilirsin. Sevgin çok güzel ama bu sevgiyi herkese dağıtmak zorunda değilsin. Herkes hak etmiyor. Senin görevinde önce kendini seçmek var.

Şöyle düşün: Bu zamana kadar hep “beni sevsinler” diye yaklaşmışsın. Bundan sonra “beni kim incitmeden sevebiliyor, kim değer veriyor” diye bak. Yani sen seçen ol. Rol değişsin. Kontrol biraz da sende olsun. 💪

Askerdeyken ufak ufak kendine hedef koy, mesela: döndüğünde hayatında nasıl biri olmak istiyorsun, nasıl bir ilişki istiyorsun, kimlerle asla yan yana gelmek istemiyorsun, bunları netleştir. Bir de sosyal medya kapalı olman kötü değil, ama tamamen duvar örmek de uzun vadede iyi hissettirmeyebilir. İleride ister istemez bir yerlerden tekrar bağ kurmak isteyeceksin, buna izin verecek kadar esnek kal.

Buraya yazman bile aslında “ben bitmedim” demek. İçinde hâlâ umut, hâlâ sevme isteği var. Bu çok kıymetli. Kendine şöyle sor: Bundan sonra birinin seni sevmesini değil, senin kendini sevmeni nasıl sağlayabiliriz? Neleri kendin için yapmaya başlayabilirsin? 🧠

İstersen buradan devam edelim, askerlik, aile, eski ilişkilerin… Ne en çok canını acıtıyor içinde, en derindeki cümle ne sence? 💬🌙