Uzak akrabam olan birine delicesine aşığım ama çapkınmış, bu takıntıdan nasıl kurtulurum?

Bizim uzak bir akrabamız var, adı X olsun. Babamla onun annesi kuzenler. Ben 18 yaşındayım, Aslan burcuyum; o ise 20 yaşında ve İkizler burcu. Onu çocukluğumdan beri tanıyorum aslında. Çok küçükken annelerimizle beraber denize falan giderdik, bize gelirdi, beraber oynardık. Sonra uzun süre görmedim, ta ki 2020 yılına kadar. O gün onu gördüğümde çok değişmişti, büyümüştü ve o günden beri aklımdan hiç çıkmıyor. Tam hayalimdeki tip; çok yakışıklı, karizmatik, geniş omuzlu vs.


2016-2017 yıllarıydı sanırım, bize geleceğini öğrenince heyecandan gidip banyo yapmıştım, saçlarımı kağıtlarla sarmıştım (dalgalı olsun diye). O geldiğinde ben bahçeye çıktım, kardeşimle sohbet ediyordu. Sonra ben eve girdim, o da peşimden geldi. Evde tek başımızdaydık. Ben tam saçlarımdaki kağıtları açarken bana bakıp 'İstersen halanlara beraber gidelim' demişti. Üstünden 10 yıl geçti ama o anı, o cümlesi hâlâ dün gibi aklımda.

Onu tam olarak tanımıyorum aslında ama kafamda bir karakter oluşturmuşum ve ona aşığım. İsmini duyunca bile içim bir hoş oluyor. Bu yaz 18 yaşıma girdikten bir hafta sonra teyzesigillerin bağ evine davetliydik, o da oradaydı. Onu 20 metre uzaktan gördüğüm an kalbim yerinden çıkacak gibi çarpmaya başladı. Ama aramızda hiç sohbet olmadı çünkü artık çocuk değiliz, çekiniyoruz. O gün tombala oynarken geldi yanıma oturdu ama hiç yüzüme bakmıyordu. Belki de bakıyordu ama ben bakmadığım için göremiyordum (yanlış anlar diye kafamı kaldırmıyordum). Bir ara oyundan çıktı, sonra geri döndü ve masanın öbür ucundan '(ismimi söyleyip) hiç kazanamadı ya' dedi. Adımı ağzına alması bile beni mahvediyor.

Annesi onun hakkında 'Evlenirsem ayrı evde yaşayacağım diyor' falan anlatıyor. Ben onun benim kaderim olduğuna, bir gün evleneceğimize o kadar inanıyorum ki... Hayatımda hiç sevgilim olmadı, kimseye karşı böyle hissetmedim. Ama geçenlerde biraz canım sıkıldı. Bu arada senede 1 kere denk gelirsek büyük şans. Çünkü pek denk gelemiyoruz. Yine bir davette bir araya geldik, abisinin nişanlısıyla şakalaşırken 'Bana kız bul, kankanı ayarla' falan diyordu. Annesi de 'Geçen bana gül aldı sandım ama meğer 5. bloktaki bir kıza almış, sevgilisi yok ama sevgilileri var' dedi. Onu kafamda çok sadık biri gibi kurmuştum, TikTok paylaşımlarında hep aile, çocuk videoları vardı. Bu 'çapkınlık' mevzularını duyunca garip oldum ama yine de ondan vazgeçemiyorum. Kendimi ondan başkasıyla evli hayal bile edemiyorum. Psikopata bağladım resmen. Öyle sohbetimiz de olmuyor ama çok aşığım, ismini duyunca tüylerim diken diken oluyor.

Uzak akrabam olan birine delicesine aşığım ama çapkınmış, bu takıntıdan nasıl kurtulurum?
Cevapla