Bazen evet, o his tamamen bitse bile içimde kalan alışkanlık kolay silinmiyor. Özellikle bir zaman gerçekten değer verdiysem, başına kötü bir şey gelsin istemem, yine de içten içe kollama hali kalabiliyor. Ama bu yeniden seviyorum anlamına gelmiyor. Daha çok geçmişten kalan bir sahip çıkma refleksi gibi oluyor. Zaman geçtikçe o da azalıyor zaten.
Bunu yaptığımda hiç hoşuna gideceğini sanmıyorum hatta bir güzel fırça yerim diye düşünüyorum. Hayatında biri var mı yok mu bilmeden olaya dahil olmak çok saçma. Koruyacak kadar etrafındaysam bu kızla neden ayrıyım ben, bir sürü soru var...
Haa, uzaktan uzağa halen çiftiz ama adı yok. Tabi o zaman bir elim üstünde olur. Ama ben ayrı tutmam bizi ya, bir yolunu bulurum. Sevgi kolay bulunmuyor, esneteceğim kurallarım olur.
Birine bir şey hissetmek kolay değil. Kapsamlı bir birliktelik ister. Emek vereceksin, ümit edeceksin falan. Ondan sonra bitecek. Hala onu korur muyum? Bulabilirse bir daha inşallah diyelim😄
Bu his bende geç baya 😅 Kalbimden çıkıyor ama “insan olarak” hâlâ koruma içgüdüm bir süre devam ediyor 💔 Çünkü bir zamanlar en yakınımdı, o bağ öyle çat diye silinmiyor. Ama kendimi yıpratacak seviyeye geliyorsa, orada frenliyorum. Sevgi bitse de saygı kalabiliyor bence. Sen de hâlâ eskiye refleks gösteriyor musun, yoksa full kesenlerden misin? 🥺✨
Kötü bir şekilde ayrılmadıysak korurum, değer veririm. 3,5-4 ay görüştüğüm biri vardı, sonra bir gün evliliğin sorumluluğunu alacağımı hissetmiyorum dedi, söylerken zorlandığını fark ettim. Hiçbir şey demedim, orada öylece bitti. Dedesi hastaydı, aradan 4 ay geçince vefat etmiş. Wp'den silmediği için paylaşımından öğrendim. Baş sağlığı diledim, Yasin okuyacağımı söyledim. O da güzel şekilde karşılık verdi. Hiçbir duygum ve beklentim yok şu anda.
insanlık olarak belki çok zor kaldığı bir zamanda yardım istemiştir yardımcı olabilirsin ama benden gittikten sonra kiminle birlikte oluyorsa o korusun kollasın