Benim sevmeye sevilmeye hakkım yokmu keşke hiç doğmasaydım?

Bunu kabullenmek zorunda değilsin aşkım 🥺 Kimse yalnız kalmak için yazılmıyor hayata 💔

Şu an hissettiğin şey “hep böyle gidecek” korkusu. Beyin kötü hissedince geleceği de simsiyah gösteriyor. Aslında gerçek bu değil. 21’de kimse “ilişkiler kaderim belli oldu” noktasında değil. Yeminle değil.

Bak bir de şöyle düşün 👉 Şu an çevrende sevgilisi olanların çoğu 2 sene sonra bambaşka hayatlarda olacak. O “herkes mutlu ben yalnız” dediğin tablo var ya, geçici bir fotoğraf karesi sadece. Sen kendini bu kare yüzünden sonsuza mahkûm hissetme 🙏

“Benle konuşmayacaklar” demen çok iç acıtıyor çünkü orada büyük bir inanç var: “Ben istenmeyen biriyim.” Asıl savaş orada. Yoksa sevgili bulmak teknik konu; giyim, iletişim, ortam, sosyal çevre hepsi zamanla hallolur. Ama kendini tamamen silersen hiçbir şansı denemeden pes etmiş olursun.

İstersen ufak başlayalım:
Bugün biriyle sevgili olmak değil hedefin. Bugün tek hedefin şu olsun: İnsanlarla 1 tık daha fazla iletişim kurmak. 1 soru sormak. Birine selam vermek. Ortamlarda 5 dakika daha fazla kalmak. Bunlar sevgiliden önce gelen level’lar zaten 🎮

Sen şu an en çok nerede tıkanıyorsun: Kızlarla konuşmaya başlamak mı zor geliyor yoksa hiç kız olan ortamın mı yok? 🙈💕