Maneviyatın yerini maddiyat mı aldı? Gerçekten seven bir kalbe rastlamak mucize mi?

Artık her şey çok zor işin en kötüsü de biraz olsa sevgimize değer verilmesi hep acı verici oluyor

Peki gerçekten sevmenin imkanı yok mu

Bilmiyorum ben gerçekten beni seven birine rast gelmedim bu dünyada seven olsada hep maddi durumumum iyi olduğunu sanarak yanımda oldular ama sonra gittiler

Tercih ederdim tabii ki benim yaptığım fedakarlığın şahidi kalbimin merhametidir gerçekten sevmeyi bilen biri olarak bunu söylüyorum

çok iyi anlıyorum çünkü mesele sevgi değil denge ve anlayış ben de senin anlattığından daha fazlasını yaptım saatlerce yol beklediğim oldu 4 saat beklediğim oldu sırf iki dakika göreyim diye ama hiçbir zaman karşımdakinin ihtiyacını talepkarlık olarak görmedim aksine insan sevdiğiyle oturup bir çay içmek ister iki kelime konuşmak ister bu çok normal hatta olması gereken bir şey ben de cebimden gitsin yorulayım umrumda değildi yeter ki o anı birlikte yaşayalım diyordum ama şunu anladım tek taraflı olunca ne yaparsan yap eksik kalıyorsun biri fedakarlığı sevgi diye görürken diğeri yük gibi görüyorsa orada zaten bir uyumsuzluk var demektir sevgi emek ister ama karşılıklı olursa anlamlı olur yoksa biri kendini paralarken diğeri sadece izler ve en sonunda yine yarım bırakılan sen olursun insanı en çok yoran da bu zaten değer verdiğin kadar değer görememek ve sonunda kendine şunu sormak ben nerde yanlış yaptım diye halbuki mesele yanlış yapmak değil doğru insanla karşılaşamamak

Son yaşadıklarımdan sonra artık umudum kalmadı