Bastırılan yas ve aşk acısı zamanla neye dönüşür, insanda nasıl patlayıp kronikleşir?

Bana göre, olaya neren baktığına göre sende sonuç çıkar. Proaktif olursan, neden sonuç ilişkisini algılayabilirsen o zaman aşk acısı seni olgunlaştırır. Tabi polyana olunsun demiyorum. Mesela ayrılıktan sonra, eğer devam edilseydi sonu nereye gidebilirdi ve değer miydi diye sorulmalı bence. Veya ayrılığın bana kazancı kaybı neydi? Ya da başta dediğim gibi ne oldu da sonu buraya geldi?

İnsanlar biraz bencildir. Eğer o insanın eli yüzü kelamı düzgünse benim olmalı olmazsa yıkılsın dünya düşüncesinde. işte konunun böyle ilerlemediğini de hayat bize öğretmeye çalışırken biraz da bizim ders almamız gerekiyor.

Yas zamanla unutulan hahiletilmesi gereken bir şeydir. Öyle olmasa anne babası vefat eden insan hayata tutunamazdı. Aşk acısı da bence benzer bir durumda. Hatalı sen ya da o fark etmez bu sonucu değiştirmiyor. Eğer acılarımızı bırakmayı seçmezsek sadece kendimizi yorarız hayatın umrunda değil senin ne kadar üzüldüğün. Sen böyle olmayı seçtiğin için bu durumda olmus oluyorsun.

nasil bastirdigina bagli.. eger diyorsan ki benim ilacim sadece kendimim ve ancak kendim kendimi duzeltirim o zaman bu bibastirma degil bir tedavi olur ama korktugundan kendine bile itiraf edemiyor aglayamiyorsan iste bu guvensizlik unutamama takinti ve hayatin anlamsizlasmasi gibi olur..