İnandığınız yerden kırıldınız mı?

Bu cümle tanıdık geliyor… çoğu insan hayatının bir noktasında tam da bunu yaşar. İnsan genelde en çok güvendiği, “buradan zarar gelmez” dediği yerden kırılır. Çünkü beklenti ne kadar yüksekse, hayal kırıklığı da o kadar derin olur. İnanç sadece birine güvenmek değil aslında; biraz da kendini o kişiye açmak, savunmasız bırakmak demek. O yüzden kırılma da daha içten hissedilir. Ama şu da var. Herkes birine inanır ve kırılır, evet… fakat herkes o kırılmadan sonra aynı kalmaz. Kimi daha temkinli olur, kimi duvar örer, kimi ise hâlâ inanmayı seçer ama bu sefer daha bilinçli.
Asıl mesele belki de şu. Kırılmak, yanlış insana inanmış olmak mı… yoksa insan olmanın doğal bir parçası mı?

Çok kez ama her kırılmada daha da keskin ve parlak bir kalbe dönüştü. O kadar saydam ki, kendi yansımanı görebilirsin. Dokunmak için ise bayağı bir cesaretli olman lazım.

Yemin ederim soruyu görünce tebessüm ettim. Ve yazarken şu bir kaç kelâmı aynı tebessümün tesirindeyim. Evet, tam o yerden kırıldım. Kırk hekim gelse kaynatamaz.