İlişkilerde hep aynı döngüye düşmek tesadüf mü, yanlış erkeği mi seçiyorum yoksa bu ilişki dinamiğini ben mi kuruyorum?

Fark ettim ki ilişkilerimde benzer şeyler tekrar ediyor. Başta her şey normal başlıyor ama bir noktadan sonra aynı sorunlar ortaya çıkıyor ve ilişki ilerlemiyor.

Başta ilgili olan kişi zamanla mesafe koyuyor ya da iletişim azalıyor.
Ben netlik ve ilgi bekledikçe karşı taraf daha da geri çekiliyor gibi hissediyorum.
Duygularımı ifade etsem bile karşılığı aynı şekilde gelmiyor.
Bir noktadan sonra ya ben yorulup uzaklaşıyorum ya da ilişki kendiliğinden bitiyor.
Bu durum birkaç kez tekrar ettiği için artık bunun sadece karşı tarafla değil, benim davranışlarım veya seçimlerimle de ilgili olabileceğini düşünüyorum.

Bu bir “yanlış insanları seçmek” mi yoksa farkında olmadan aynı dinamiği mi kuruyorum? Bunu yaşayan var mı, nasıl kırdınız bu döngüyü?

Yani bana yakınlık kuran erkek biraz dikkatli ve özenli başlıyor, ben mesafeli oluyorum, çekiniyorlar ama sonra da takmıyorlar gibi hissediyorum. Ben biraz başıma buyruk bir insanım, kısıtlanmaktan hoşlanmam birini sevdim mi ama hayatımda olur, önemli özel yeri olur (arkadaş, kardeş, romantik ilişki fark etmeksizin) bana yaklaşma sınırlarım ama net oluyor. Ve çok açıkça severim. O kişi hakkında yanımda yanlış yorum yapılmaz, dedikodu hele hiç. Ama saygı ve değer görme konusunda sınırlarım çok gevşeyebiliyor. Biraz karışık. Kariyer odaklıyım diyelim baya da mükemmeliyetçiyim.

İlişkilerde hep aynı döngüye düşmek tesadüf mü, yanlış erkeği mi seçiyorum yoksa bu ilişki dinamiğini ben mi kuruyorum?
Cevapla