Yanımdayken sevgili gibi davranıp eve gidince yüzüme bakmayan çocuk ne yapmaya çalışıyor?

Zihinsel olarak o kadar yoruldum ki artık sağlıklı düşünemiyorum. 19 yaşındayım. Bir çocukla tanıştım ve yaşadıklarım tam bir 'sıcak-soğuk' savaşı. Dışarıdan bir gözle bakıp bu çocuğun ne yapmaya çalıştığını bana söyler misiniz? Çünkü ben işin içinden çıkamıyorum.
​Sanalda konuşurken inanılmaz laubali ve kaba davranıyor. Daha en başından beri bana garip lakaplar takıyor. Mesajlara bazen erken, bazen geç cevap veriyor; neredeyse çok nadir yazıyor. Kendi ifadesine göre mesajlaşmayı pek sevmiyormuş ve beceremiyormuş. Öte yandan TikTok’ta başka kızların videolarını beğenip onları takip ediyor.
​İşin en garip kısmı ise şu: Yan yana geldiğimizde bambaşka birine dönüşüyor. Gözlerimin içine dakikalarca, gözünü hiç ayırmadan bakıyor; elimi tutuyor, ne anlatırsam anlatayım beni dikkatle dinliyor ve sık sık buluşmak istiyor. Yani yanındayken beni dünyanın en özel kadınıymışım gibi hissettiriyor. Ama eve geçince hiç yazmıyor, mesaj attığımda kısa cevaplar veriyor. 'Zaten mesajlaşmayı sevmiyor, normal' diyerek geçiştiriyorum.
​Bu arada daha buluşmadan önce bana sosyal hayatta kızlardan korktuğunu söylemişti. İlk ilişkisi 8. sınıfta olmuş, 10. sınıfta ayrılmışlar ve o zamandan beri hayatına kimse girmemiş. Bir de eski sevgilisiyle ismimin aynı olduğunu bizzat kendim öğrendim; merak edip sorduğumda o da onayladı. İlk buluşmamızı Ocak ayında yapmıştık, sonra aynı hafta içinde tekrar buluşmak istedi. Hep görüşmek istiyor, buluşunca da sadece oturup kahve içiyoruz; kötü bir amacı yok gibi görünüyor.
​Geçenlerde çok garip bir şey oldu. Bana 'Özel numaradan arayan sen misin?' diye sordu. 'Hayır, kontörüm yok ki' dedim. Güldü ve 'Kıyamam sana' dedi. Ben de 'Eski sevgilindir belki' dediğimde, 'Yok ya, manita yapmış o. Bu saatten sonra beni bağlamaz, Allah’ından bulsun' dedi. Kızla aynı mahallede yaşadığını biliyorum ama sizce de 'Allah’ından bulsun' ifadesi büyük bir öfke belirtisi değil mi? Bunu nereden bilebilir?"