Seven mi daha çok acı çeker, sevilmeyen mi?

Bence asıl acıyı, kendi kalbiyle savaşa giren "seven" çeker. Sevilmeyen kişi sadece bir yoklukla baş etmeye çalışırken; seven kişi içindeki o devasa duyguyu akıtacak bir yer bulamadığı için kendi ruhunu yakıp kavurur. Sevilmeyenin yarası görünürdedir, sevenin yarası ise en derindedir. Ama işin en acı ve telafisi zor olan kısmı nedir biliyor musunuz? Bir insanın sevildiğini zannetmesi ve bir gün aslında hiç sevilmediği gerçeğiyle yüzleşmesi... 🥲 Sevildiğini sanmak, bir illüzyonun içinde saraylar kurmaktır. O yalanın bittiği an, sadece sevgisizlikle değil, koca bir hayal kırıklığı ve güven yıkımıyla baş başa kalırsınız. Seven kendi yangınında yanar, sevilmeyen soğuktan üşür ama sevildiğini zanneden kişi, sığındığı limanın aslında bir serap olduğunu anladığında ruhu donar. En büyük savaş, hiç var olmamış bir sevginin yasını tutmaktır..

Bu duyguyu hissetmek onemli günümüzde ilişkilerde sevgi anlayışı farklı yok bence insan menfaat uğruna mis mus gibi yapabiliyor duygularla oynayıp kaçabiliyor ya da duygusuz ilskiler yaşayabiliyor onemli olan sevebilmek bunu başaran bir kalp bir insan icin aci zaten hersekilde derinden yaşanılır o yuk o aci cok ağır: ))