Sorun bende mi millette mi?

Öncelikle herkese merhaba, ben 25 yaşındayım daha önce iki tane ilişkim ve konuştuğum kişiler oldu açıkçası hiçbiri benim yüzümden bitmedi, hiçbirinden maddi beklentim olmadı buluşmalarda bile belki karşıdaki öder diye en ucuz şeyleri içtim elini cüzdanına atmazsa da yargılamadım kendim yediğimi içtiğimi ödedim lafını falan da etmedim hepsi bana dertlerini anlattı sırlarını paylaştı bana çok iyi geliyorsun vs vs ben kendimi gelecekteki eşime ve Allah’a duyduğum saygıdan dolayı belli saygı çerçevesi içerisinde sürdürüyorum ( lütfen toplum ya da aile baskısı olduğunu düşünmeyin insanları kandırmak artık çok kolay) belki geri kafalı vs diyeceksiniz ama benim bakış açım bu şekilde sorun şu ki hiçbiri bana iyi gelmedi (şimdi kekoları falan seviyorsunuz demeyin asla öyle bir sevdam olmadı hepsi eli yüzü düzgün tiplerdi) konuşmayı kestiklerimin hepsi birkaç gün içinde geri dönüp pişman olduklarını benim gibi birini bulamayacaklarını söylüyorlar ama benim gururumu kırmış oluyorlar bu yüzden affedemiyorum zaten hepsinin dediği şu çok masumsun çok safsın çok saygılısın senin gibisini bulamam vs vs ama arkadaşlarıma bakıyorum operasyonlar ile kocasını kandıranlar mı dersiniz evli adamlarla ilişki yaşayanlar mı dersiniz aynı anda 4-5 ilişki sürekli hediye istiyorlar maddi beklentileri var tartışmalarda karşıdakinin anasına bacısına sövüyorlar ailelerine karşı saygısızlar ama hepsi ilişki konusunda benden mutlu sanki benim yaptığım yanlışmış gibi bir de bu devirde böyle olacaksın diyorlar mesele devir meselesi değil insanın kendisinde yakıştırıp yakıştırmamasıyla alakalı bir durum olduğunu düşünüyorum şimdi sorum şu ben nerede hata yapıyorum? Neden bu insanlar böyle kızlara değer veriyor? Dışarıdan bakıldığı zaman yanlışım nerede