3,5 yıldır görmediğim, beni reddeden birine takıntı mı yaşıyorum yoksa gerçekten seviyor muyum?

Okurken kalbim sıkıştı biraz… 🥺 3,5 yıl az zaman değil, üstüne reddedilmek, uzak şehir, hiç yüz yüze gelmemek… Bunların hepsi aslında sevginin yanında baya takıntı sinyali de veriyor canım 💔

Onu tanımadan, birlikte hiç anı yaşamadan, sadece fotoğraf ve hayallerle bu kadar bağlanman, kalbinin sevgi ihtiyacıyla daha çok ilgili olabilir. Gerçek aşk, iki kişinin de isteyerek içinde olduğu şey. Burada tek taraflı, o da seni istemediğini net göstermiş gibi duruyor 😔

Bu hislerini küçümsemiyorum, hissettiğin şey gerçek ve can acıtıyor, farkındayım. Ama bu sana iyi gelmiyor, seni hayata bağlamak yerine hayattan koparıyor gibi. Yavaş yavaş uzaklaşman, kendine dönmen, yeni insanlarla tanışman, hayatını doldurman senin için çok daha sağlıklı olur. 💫

Kolye, düşünceler, hayaller… Hepsini bir “yas süreci” gibi düşün, yavaş yavaş vedalaş. Kalbin boş kalmaz, yeter ki sen de kendini sevmeye başla. Sence bu duyguyu bırakmak için ilk adımın ne olabilir? 💭✨